Boek 1 Artikel 260 (1:260 BW)

Een ondertoezichtstelling loopt af, maar kan worden verlengd. De kinderrechter kan dat telkens doen voor ten hoogste een jaar. Voorwaarde is dat nog steeds is voldaan aan de grond voor de maatregel: een ernstige bedreiging in de ontwikkeling van het kind, hulp die niet voldoende wordt aanvaard, en het vooruitzicht dat de ouders binnen een aanvaardbare termijn de verantwoordelijkheid weer kunnen dragen.

Geen automatisme

Verlenging is een nieuwe beslissing, geen verlengstuk van de vorige. De rechter beoordeelt opnieuw of de gronden er nog zijn. Dat betekent dat de vraag op tafel ligt wat er in het afgelopen jaar is gebeurd: welke hulp is ingezet, wat is er verbeterd en wat niet. Zijn de zorgen weggenomen, dan hoort de maatregel te eindigen.

Ook de duur wordt opnieuw bepaald. Een jaar is een maximum, geen standaard; de rechter kan een kortere termijn kiezen als het zicht op verbetering daar aanleiding toe geeft.

Wie de verlenging vraagt

In de eerste plaats de gecertificeerde instelling die het toezicht uitvoert. Gaat zij niet tot een verzoek over, dan kunnen ook de raad voor de kinderbescherming, een ouder, degene die het kind als lid van zijn gezin verzorgt en opvoedt, en het openbaar ministerie het verzoek indienen. Dat een ouder of pleegouder zelf verlenging kan vragen, is niet vreemd: soms vindt een gezin juist dat de begeleiding nog nodig is.

Op de zitting

Ouders worden opgeroepen en kunnen hun kant toelichten. Een kind van twaalf jaar of ouder wordt in de regel door de kinderrechter gehoord, en een jonger kind kan zijn mening geven als het daartoe in staat is. De instelling onderbouwt haar verzoek met een verslag over het afgelopen jaar en met het plan voor de komende periode.

Wordt niet tijdig om verlenging verzocht of wijst de rechter het verzoek af, dan eindigt de ondertoezichtstelling op de einddatum uit de vorige beschikking. De ouders zijn dan weer volledig zelf verantwoordelijk; vrijwillige hulp kan uiteraard doorlopen.

Een voorbeeld. Bij een gezin loopt de maatregel af na een jaar. De schoolgang is verbeterd, maar de behandeling van een van de kinderen is nog niet gestart. De instelling verzoekt verlenging met negen maanden. De kinderrechter beoordeelt of de bedreigingen die in de eerste beschikking zijn benoemd nog bestaan.

In de praktijk

Vraag ruim voor de einddatum aan uw jeugdbeschermer of verlenging wordt gevraagd en waarom. Bent u het er niet mee eens, voer dan op de zitting concreet verweer: laat zien welke hulp u zelf hebt geregeld en wat er is veranderd. Voor de zitting kunt u zich laten bijstaan door een advocaat; daarvoor bestaat gesubsidieerde rechtsbijstand.