← Terug 10:8 · De exceptieclausule bij een nauwelijks bestaande band Verder 10:10 · Hoe een rechtskeuze moet blijken →

Boek 10 Artikel 9 (10:9 BW)

Rechtsgevolgen van een in het buitenland voldongen feit

Wettekst

Aan een feit waaraan rechtsgevolgen toekomen naar het recht dat toepasselijk is volgens het internationaal privaatrecht van een betrokken vreemde staat, kunnen, ook in afwijking van het naar Nederlands internationaal privaatrecht toepasselijke recht, in Nederland dezelfde rechtsgevolgen worden toegekend voor zover de niet-toekenning van zodanige gevolgen een onaanvaardbare schending zou zijn van het bij partijen levende gerechtvaardigde vertrouwen of van de rechtszekerheid.

Toelichting

Mensen richten hun leven in op wat de autoriteiten om hen heen als geldig behandelen. Zij trouwen, erkennen een kind of regelen hun vermogen, en gaan er jarenlang van uit dat het klopt. Komt zo'n situatie later in Nederland aan de orde en wijst het Nederlandse internationaal privaatrecht een ander recht aan, waaronder die gevolgen niet zouden zijn ingetreden, dan biedt artikel 10:9 BW een mogelijkheid om toch dezelfde gevolgen aan te nemen.

De bouwstenen van de regel

  • Er is een feit waaraan rechtsgevolgen toekomen naar het recht dat het internationaal privaatrecht van een betrokken vreemde staat aanwijst.
  • Het Nederlandse internationaal privaatrecht wijst een ander recht aan, dat die gevolgen niet verbindt aan het feit.
  • Het niet-toekennen van de gevolgen zou een onaanvaardbare schending opleveren van het bij partijen levende gerechtvaardigde vertrouwen of van de rechtszekerheid.

Vertrouwen en rechtszekerheid zijn in de wettekst twee afzonderlijke gronden, verbonden door 'of'. Het artikel zegt bovendien dat de gevolgen 'kunnen' worden toegekend; het geeft de rechter dus een bevoegdheid en geen verplichting.

Een voorbeeld

Een man erkent in Brazilië een kind. Daar wordt de erkenning, volgens de verwijzingsregels van dat land, als geldig behandeld; hij staat jarenlang als vader geregistreerd, het kind draagt zijn naam en de familie gaat van die band uit. Blijkt in een latere Nederlandse procedure dat het recht dat de Nederlandse verwijzingsregels aanwijzen, deze erkenning niet zou hebben toegelaten, dan kan de rechter met artikel 10:9 BW de gevolgen van de erkenning toch aannemen, als het niet-erkennen ervan het vertrouwen van de betrokkenen of de rechtszekerheid onaanvaardbaar zou schenden.

Een uitzondering op de gewone verwijzing

  • De gewone verwijzingsregel blijft het uitgangspunt; afwijking is alleen mogelijk 'voor zover' niet-toekenning onaanvaardbaar zou zijn.
  • Het vertrouwen moet 'gerechtvaardigd' zijn en bij partijen zelf leven.

- De schending moet onaanvaardbaar zijn; dat de uitkomst onder het aangewezen recht voor een partij ongunstig is, voldoet daar niet zonder meer aan.

Verwar het niet met erkenning van een uitspraak

Dit artikel gaat over de gevolgen die een rechtsstelsel aan een feit verbindt, niet over de erkenning van een buitenlandse rechterlijke beslissing. Of een vonnis of beschikking hier werking heeft, is een eigen vraag met eigen voorwaarden. Ook over de bevoegdheid van de Nederlandse rechter zegt dit artikel niets.

In de praktijk

Bij een beroep op dit artikel komen de bestanddelen van de wettekst één voor één aan de orde. Welke staat is 'betrokken', en welk recht wijst het internationaal privaatrecht van die staat aan? Welke rechtsgevolgen verbindt dat recht aan het feit? Welk recht wijst het Nederlandse internationaal privaatrecht aan, en waarin verschilt de uitkomst? Het artikel vraagt zo om een vergelijking van twee uitkomsten voor hetzelfde feit. Pas als die punten helder zijn, kan worden beoordeeld of niet-toekenning van de gevolgen tot een onaanvaardbare schending zou leiden.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Fait accompli-exceptie naast een verdrag?

    Hoge Raad · 2020-01-17 · ECLI:NL:HR:2020:70

    Het hof had met toepassing van art. 10:9 BW Jordaans recht op het huwelijksvermogensregime toegepast, terwijl het toepasselijke recht werd aangewezen door de verwijzingsregels van het Haagse Huwelijksvermogensverdrag 1978. De Hoge Raad overwoog dat art. 10:9 BW een bepaling van Nederlands commuun internationaal privaatrecht is, die alleen kan worden toegepast in gevallen die niet door een verdrag of een Europese verordening worden bestreken, of voor zover toepassing in het concrete geval met zo'n regeling verenigbaar is. Dat verdrag bevat een gesloten stelsel van verwijzingsregels en laat voor art. 10:9 BW geen ruimte, zodat het aangewezen recht moet worden toegepast ook als dat het gerechtvaardigde vertrouwen of de rechtszekerheid aantast. Omdat de klachten daarover niet gingen, bleef de beschikking in stand.

  2. Werkt niet-erkenning van het huwelijk door op de afstamming?

    Hoge Raad · 2017-05-19 · ECLI:NL:HR:2017:942

    In een prejudiciële procedure ging het om de erkenning in Nederland van een buitenlandse geboorteakte van een kind dat was geboren uit een polygaam huwelijk, met het oog op de verkrijging van het Nederlanderschap. De Hoge Raad overwoog dat de wetgever bij de erkenning van buitenslands tot stand gekomen rechtsfeiten het conflictenrecht heeft uitgeschakeld, en dat bij de toepassing van art. 10:101 BW daarom geen conflictenrechtelijke voorvraag in de zin van art. 10:4 BW aan de orde is. Rijst in dat kader de vraag of er een rechtsgeldig huwelijk is, dan mag die vraag dus niet met toepassing van art. 10:4 BW worden beantwoord. Het arrest begrenst daarmee het bereik van de voorvraagregel.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 10:8 · De exceptieclausule bij een nauwelijks bestaande band Verder 10:10 · Hoe een rechtskeuze moet blijken →