- Indien de statuten of een overeenkomst een regeling bevatten voor de oplossing van geschillen als in deze afdeling bedoeld, kan op een daarin opgenomen afwijking van deze afdeling geen beroep worden gedaan voorzover deze de overdracht van aandelen onmogelijk of uiterst bezwaarlijk maakt.
- In de statuten of een overeenkomst kan worden bepaald dat geschillen als in deze afdeling bedoeld aan arbitrage worden onderworpen.
Boek 2 Artikel 337 (2:337 BW)
Statutaire of contractuele geschillenregeling en arbitrage
Wettekst
Toelichting
Aandeelhouders in een besloten verhouding leggen hun onderlinge afspraken vaak vast in de statuten of in een aandeelhoudersovereenkomst. Daarin staat soms ook hoe een conflict over het vertrek van een aandeelhouder moet worden opgelost. Dit artikel bepaalt wat zo'n eigen regeling waard is naast de wettelijke geschillenregeling van deze afdeling, en opent de mogelijkheid om zulke geschillen door arbiters te laten beslechten.
Wat het eerste lid regelt
Een eigen regeling mag afwijken van de wettelijke procedure voor uitstoting en uittreding. Op zo'n afwijking kan echter geen beroep worden gedaan voor zover zij de overdracht van aandelen onmogelijk of uiterst bezwaarlijk maakt. De wet stelt daarbij één vraag: kan een aandeelhouder langs de weg die de afspraak voorschrijft nog daadwerkelijk tot een overdracht van zijn aandelen komen, of daartoe worden gedwongen? Het eerste lid noemt twee maatstaven naast elkaar: 'onmogelijk' en 'uiterst bezwaarlijk'. Ook een regeling die een overdracht niet volledig uitsluit, valt dus onder het eerste lid wanneer zij die overdracht uiterst bezwaarlijk maakt. Door het woord 'voorzover' blijft alleen het deel van de regeling buiten toepassing dat die grens overschrijdt; voor het overige blijven partijen aan hun afspraak gebonden.
- Statuten en overeenkomst: de regel geldt voor beide bronnen. Het maakt niet uit of de afspraak in de statuten staat of in een overeenkomst tussen (een deel van) de aandeelhouders.
- Wie zich erop beroept: wie zich op de eigen regeling wil verlaten, kan dat niet doen tegenover een aandeelhouder voor wie die regeling de overdracht blokkeert.
- Wat er overblijft: valt een afwijking weg, dan geldt op dat punt de wettelijke regeling van deze afdeling.
Arbitrage
Het tweede lid staat toe dat in de statuten of in een overeenkomst wordt bepaald dat geschillen uit deze afdeling aan arbitrage worden onderworpen. Het geschil wordt dan niet door de overheidsrechter beslist maar door een of meer arbiters, volgens de regels over arbitrage in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Ook een arbitraal beding blijft binnen de grens van het eerste lid: het mag de overdracht van aandelen niet onmogelijk of uiterst bezwaarlijk maken.
Of een bepaalde regeling de grens van het eerste lid overschrijdt, hangt steeds af van de omstandigheden van het geval.
In de praktijk
Bij het opstellen van statuten of een aandeelhoudersovereenkomst is het eerste lid de maatstaf waaraan een eigen geschillenregeling wordt getoetst. Een aandeelhouder die tegen een onwerkbare contractuele hindernis aanloopt, kan zich op het eerste lid beroepen om die hindernis opzij te zetten. Is arbitrage afgesproken, dan gaat het geschil in beginsel naar arbiters; ook in die procedure kan een aandeelhouder aanvoeren dat de afgesproken route zijn vertrek onmogelijk of uiterst bezwaarlijk maakt.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Kunnen certificaathouders uittreden?
Certificaathouders verzochten uittreding; er werd aangevoerd dat een eigen regeling gold en dat een afwijkende peildatum moest worden gehanteerd. De Ondernemingskamer verwierp beide verweren: van een eigen regeling die aan de wettelijke geschillenregeling in de weg staat was geen sprake, en er was geen reden af te wijken van de hoofdregel voor de peildatum. Daarmee laat de beschikking zien hoe smal de ruimte is om de wettelijke regeling contractueel te verdringen.
-
Wanneer is een deskundigenbericht overbodig?
Partijen beriepen zich op hun aandeelhoudersovereenkomst als eigen geschillenregeling. De Ondernemingskamer oordeelde dat die overeenkomst geen eigen regeling bevatte die de wettelijke geschillenregeling opzij zet, zodat het uitstotingsverzoek gewoon volgens de wet kon worden behandeld. De waarderingsmaatstaf uit de overeenkomst werd vervolgens wél gebruikt bij de prijsbepaling. De beschikking laat zien dat een contractuele afspraak pas voorrang krijgt als zij werkelijk een regeling voor de oplossing van dit type geschil inhoudt.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.