← Terug 3:251 · Verkoop van het pand op een andere manier dan de veiling Verder 3:253 · Verdeling van de opbrengst van het verpande goed →

Boek 3 Artikel 252 (3:252 BW)

Bericht aan de betrokkenen nadat het pand is verkocht

Wettekst

Tenzij anders is bedongen, is de pandhouder verplicht, voor zover hem dit redelijkerwijze mogelijk is, uiterlijk op de dag volgende op die van de verkoop daarvan op bij algemene maatregel van bestuur te bepalen wijze kennis te geven aan de schuldenaar en de pandgever, alsmede aan hen die op het goed een beperkt recht hebben of daarop beslag hebben gelegd.

Toelichting

Na de verkoop is het verhaal nog niet af. De pandhouder moet uiterlijk op de dag die volgt op de verkoop de betrokkenen laten weten dat het goed is verkocht. Dat bericht gaat naar de schuldenaar en de pandgever, en naar wie op het goed een beperkt recht had of er beslag op had gelegd. De manier waarop dat moet gebeuren is bij algemene maatregel van bestuur geregeld. De plicht geldt voor zover dat redelijkerwijs mogelijk is, en partijen kunnen er iets anders over afspreken.

Waarom een bericht achteraf

De verkoop verandert de positie van iedereen die bij het goed betrokken was. De pandgever is zijn zaak kwijt en wil weten wat zij heeft opgebracht. De schuldenaar wil weten hoeveel er van zijn schuld resteert. Een beperkt gerechtigde wiens recht door de executie is vervallen en een beslaglegger die zich op het goed had gericht, moeten hun aandacht verleggen naar de opbrengst. Zonder bericht zou die hele groep in het ongewisse blijven en te laat zijn met reageren.

Een korte termijn

De wet houdt het strak: uiterlijk de dag na de verkoop. Dat past bij het karakter van de executie, waarin snel geld beweegt. De opbrengst moet immers meteen daarna worden verdeeld. Wie pas weken later hoort dat zijn zaak is verkocht, kan geen invloed meer uitoefenen op de afwikkeling van dat geld. De beperking dat het redelijkerwijs mogelijk moet zijn, ziet op praktische onmogelijkheid, niet op ongemak.

Wat het bericht niet is

Deze kennisgeving is iets anders dan de aanzegging vooraf uit artikel 3:249 BW. Die aanzegging is bedoeld om de verkoop nog te kunnen voorkomen door te lossen. Dit bericht komt daarna en is bedoeld voor de afwikkeling: de verdeling van de opbrengst volgens artikel 3:253 BW en de vraag wat er van de vordering overblijft. De twee verplichtingen staan naast elkaar; wie de eerste netjes nakomt, is van de tweede niet ontslagen.

Een voorbeeld. Een verpande aanhanger wordt op een dinsdag geveild. Uiterlijk woensdag moeten de ondernemer, de tweede pandhouder op de aanhanger en de schuldeiser die er beslag op had laten leggen bericht krijgen. Zij weten dan wat er is gebeurd en kunnen zich melden voor de verdeling van de opbrengst. Blijft dat bericht uit en loopt daardoor iemand schade op, dan is dat een probleem van de pandhouder.

In de praktijk

  • Voor de pandhouder: leg vast wanneer en hoe u de betrokkenen hebt bericht; het is de goedkoopste verzekering tegen een aansprakelijkheidsdiscussie.
  • Voor de pandgever: hebt u geen bericht gehad terwijl uw zaak wel is verkocht, vraag dan direct om de verkoopgegevens en de afrekening.
  • Voor beslagleggers: uw beslag richt zich na de verkoop op de opbrengst; het bericht is uw signaal om daar achteraan te gaan.
Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 3:251 · Verkoop van het pand op een andere manier dan de veiling Verder 3:253 · Verdeling van de opbrengst van het verpande goed →