Boek 7 Artikel 217 (7:217 BW)

Niet elk klusje in een gehuurde woning is voor de verhuurder. Dit artikel legt de kleine herstellingen bij de huurder en voor zijn rekening. Daarop bestaat één uitzondering: zijn die herstellingen nodig geworden doordat de verhuurder tekortschoot in zijn plicht om gebreken te verhelpen, dan hoeft de huurder ze niet te dragen.

Voor wie geldt dit

De verplichting geldt bij alle huur. Voor woonruimte is nader uitgewerkt welke werkzaamheden als kleine herstellingen gelden; die uitwerking staat in een afzonderlijke regeling en geeft een concrete opsomming. Die verdeling beschermt de woonruimtehuurder: van deze bepaling en van de aangewezen herstellingen mag niet in zijn nadeel worden afgeweken, zodat meer dan het kleine onderhoud niet contractueel bij hem kan worden gelegd. Alleen voor herstellingen aan veranderingen die hij zelf heeft aangebracht, ligt dat anders. Bij andere vormen van huur hebben partijen wel de vrijheid om in het contract vast te leggen wie wat doet.

Waar de grens ongeveer ligt

Het gaat om werkzaamheden die eenvoudig, goedkoop en met gewoon gereedschap uit te voeren zijn en die met het dagelijks gebruik samenhangen. Denk aan het vervangen van een lamp of een kraanleertje, het gangbaar houden van scharnieren en sloten, het schoonhouden van afvoeren en het onderhouden van de tuin. Alles wat ingrijpender is, zoals een defecte ketel, een lekkend dak of een kapotte leiding, valt onder de herstelplicht van de verhuurder.

De samenhang met de gebrekenregeling

Deze bepaling en de plicht van de verhuurder om gebreken te verhelpen zijn elkaars keerzijde. De verhuurder hoeft de kleine herstellingen niet te doen, en de huurder kan voor die posten ook geen vermindering van de huurprijs vragen. Verwaarloost de huurder ze, dan kan de schade die daaruit voortvloeit hem worden aangerekend.

De uitzondering

De uitzondering is praktisch belangrijk. Ontstaat een klein herstel doordat de verhuurder een echt gebrek liet liggen, dan verschuift de rekening. Wie maandenlang tegen een lekkage aan kijkt en daardoor telkens iets kleins moet vervangen, hoeft dat niet uit eigen zak te betalen. De oorzaak bepaalt dan wie draait voor het gevolg.

Voorbeeld: een huurder meldt dat het dakraam lekt. De verhuurder onderneemt niets. Doordat het vocht blijft binnenkomen, gaat een deel van het beslag en het hang- en sluitwerk kapot. Dat zijn op zichzelf kleine herstellingen, maar zij zijn nodig geworden door het uitblijven van herstel; de huurder hoeft ze dus niet te betalen.

In de praktijk

Kijk bij een reparatie eerst naar de oorzaak en niet alleen naar de omvang: een klein herstel met een grote oorzaak is voor de verhuurder. Meld gebreken schriftelijk en op tijd, want alleen dan kunt u later aantonen dat het uitblijven van herstel de kosten heeft veroorzaakt. En houd het kleine onderhoud bij: verwaarlozing van eenvoudige klussen leidt vaak tot grotere schade, en die kan bij u worden neergelegd.