- Lastgeving is de overeenkomst van opdracht waarbij de ene partij, de lasthebber, zich jegens de andere partij, de lastgever, verbindt voor rekening van de lastgever een of meer rechtshandelingen te verrichten.
- De overeenkomst kan de lasthebber verplichten te handelen in eigen naam; zij kan ook verplichten te handelen in naam van de lastgever.
Boek 7 Artikel 414 (7:414 BW)
Wat lastgeving is en in wiens naam de lasthebber handelt
Wettekst
Toelichting
Lastgeving is een bijzondere vorm van opdracht. Waar het bij opdracht in het algemeen om werkzaamheden gaat, gaat het hier om rechtshandelingen: iets kopen, verkopen, huren, opzeggen of een overeenkomst sluiten. De lasthebber doet dat voor rekening van de lastgever. Denk aan een makelaar, een effectenbank, een inkoper of een tussenpersoon die namens u of voor u zaken doet.
De kern: voor rekening van een ander
Het eerste lid bepaalt dat de lasthebber de rechtshandelingen verricht voor rekening van de lastgever. De lasthebber verricht de handeling, maar niet voor zichzelf. Dat onderscheidt lastgeving van een gewone koop of verkoop, waarbij iemand voor eigen rekening handelt.
In eigen naam of in naam van de lastgever
Het tweede lid noemt twee varianten.
- Handelen in naam van de lastgever: de wederpartij weet met wie zij te maken heeft en de overeenkomst komt rechtstreeks tussen haar en de lastgever tot stand. Er is dan ook sprake van vertegenwoordiging.
- Handelen in eigen naam: de lasthebber is zelf partij bij de overeenkomst met de derde. De derde hoeft niet te weten dat er een lastgever achter zit; er kan zelfs zijn afgesproken dat die verborgen blijft.
Waarom die keuze uitmaakt
Handelt de lasthebber in eigen naam, dan is hij degene die kan worden aangesproken en die kan aanspreken. De lastgever staat op afstand van de derde. Juist voor die situatie geeft de wet extra regelingen, zoals de mogelijkheid om schade van de lastgever mee te vorderen in artikel 7:419 BW en de bevoegdheid om rechten naar zich toe te halen als het misgaat, zoals artikel 7:420 BW bepaalt.
Een voorbeeld. Een fruitteler geeft een handelsonderneming de last zijn oogst appels te verkopen. De onderneming sluit in eigen naam een koopovereenkomst met een supermarktketen, die niet weet van welke teler de appels afkomstig zijn. Tegenover de keten is de handelsonderneming de verkoper; zij moet leveren en kan de koopprijs vorderen. De opbrengst komt echter voor rekening van de teler. Had de teler de onderneming de last gegeven in zijn naam te verkopen, dan was de koop rechtstreeks tussen hem en de keten tot stand gekomen.
Lastgeving en volmacht
Lastgeving is een overeenkomst: zij regelt wat de lasthebber tegenover de lastgever moet doen. Volmacht is de bevoegdheid om een ander te vertegenwoordigen tegenover derden.
In de praktijk
Voor de lastgever: leg vast wat de lasthebber precies mag doen, tegen welke voorwaarden en tot welk bedrag, en spreek af of hij in uw naam of in eigen naam handelt. Vraag om directe terugkoppeling zodra er is gehandeld. Voor de lasthebber: maak tegenover de derde duidelijk in welke hoedanigheid u optreedt, want daarmee bepaalt u wie er partij is bij de overeenkomst en wie er kan worden aangesproken als er iets misgaat. Vergeet niet dat de algemene regels over opdracht, waaronder de zorgplicht van artikel 7:401 BW, gewoon blijven gelden.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Kan de tussenpersoon de schade van zijn opdrachtgever vorderen?
Een tussenpersoon kocht in 1972 een paard van een verkoper; hij deed dat als commissionair voor een Duitse opdrachtgever, die eigenaar van het paard werd. Toen het paard gebreken bleek te hebben, sprak de tussenpersoon zelf de verkoper aan; die wierp tegen dat niet de tussenpersoon maar diens opdrachtgever zijn wederpartij was. Volgens de Hoge Raad hangt het antwoord op de vraag of iemand bij het sluiten van een overeenkomst in eigen naam is opgetreden - dat wil zeggen als wederpartij van de ander - af van wat beiden daarover jegens elkaar hebben verklaard en van wat zij over en weer uit elkaars verklaringen en gedragingen hebben afgeleid. Dat de ander wist dat degene met wie hij handelde dit ten behoeve van een opdrachtgever deed, sluit een bevestigend antwoord niet uit; die maatstaf bepaalt ook of een lasthebber in eigen naam dan wel in naam van de lastgever handelt, het onderscheid dat dit artikel in het tweede lid maakt.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.