← Terug 1:446a · Vijfjaarlijkse evaluatie van het lopende bewind Verder 1:448 · Het einde van de taak van de bewindvoerder →

Boek 1 Artikel 447 (1:447 BW)

Beloning van de bewindvoerder

Wettekst

  1. De bewindvoerder heeft aanspraak op beloning overeenkomstig de regels die daaromtrent bij regeling van Onze Minister van Veiligheid en Justitie zijn vastgesteld.
  2. Zijn er twee of meer bewindvoerders, dan wordt het loon dat hun gezamenlijk toekomt, tussen hen verdeeld in evenredigheid met de betekenis van de door ieder van hen verrichte werkzaamheden.

Toelichting

Bewind is werk, en werk wordt betaald. Dit artikel bepaalt dat de bewindvoerder aanspraak heeft op beloning volgens de regels die de minister daarvoor heeft vastgesteld, en hoe die beloning wordt verdeeld als er meer dan één bewindvoerder is.

Vaste regels in plaats van onderhandelen

De hoogte van de beloning volgt uit een ministeriële regeling en niet uit een afspraak tussen de bewindvoerder en de rechthebbende. Het eerste lid verbindt de aanspraak rechtstreeks aan die regels: wat de bewindvoerder toekomt, is wat de regeling hem toekent. De regeling werkt met vaste bedragen die afhangen van het soort bewind en de omstandigheden, bijvoorbeeld of het gaat om een bewind wegens problematische schulden, of er sprake is van een gezamenlijk huishouden en of er extra werkzaamheden zijn.

De kosten komen ten laste van het vermogen van de rechthebbende. Zij worden bij de rekening en verantwoording verrekend: artikel 1:446 BW bepaalt dat de netto-opbrengst wordt uitgekeerd na aftrek van de verschuldigde beloning.

Meer dan één bewindvoerder

Zijn er twee of meer bewindvoerders, dan is er niet twee keer loon. Zij delen wat hun gezamenlijk toekomt, in verhouding tot de betekenis van de werkzaamheden die ieder van hen heeft verricht. Wie het leeuwendeel doet, krijgt het leeuwendeel. Komen zij er niet uit, dan kan de kantonrechter op grond van artikel 1:437 BW een verdeling vaststellen.

Wat dit voor de rechthebbende betekent

  • Voorspelbaarheid. U kunt vooraf weten wat het gaat kosten, omdat de tarieven vastliggen en niet per kantoor verschillen.
  • Zichtbaar in de rekening. De beloning komt terug in de jaarlijkse rekening en verantwoording, zodat de rechthebbende en de kantonrechter kunnen zien wat er in rekening is gebracht.
  • Familie. Het eerste lid maakt geen onderscheid tussen een professionele bewindvoerder en een familielid; wat een familielid als bewindvoerder toekomt, volgt eveneens uit de ministeriële regeling. Of een familielid de beloning ook daadwerkelijk in rekening brengt, is aan hem.

Een voorbeeld. Een dochter en een professioneel kantoor voeren samen het bewind over het vermogen van hun moeder respectievelijk hun cliënt. Het kantoor doet de administratie en de belastingaangifte, de dochter de dagelijkse contacten. Het loon dat voor dit bewind is vastgesteld, wordt tussen hen verdeeld naar het gewicht van ieders werk; bij onenigheid beslist de kantonrechter.

In de praktijk

Een overzicht van de te verwachten kosten bij aanvang maakt het mogelijk de jaarlijkse rekening en verantwoording daaraan te toetsen. Posten die de rechthebbende niet begrijpt, kunnen bij de bewindvoerder ter sprake worden gebracht en zo nodig aan de kantonrechter worden voorgelegd voordat de rekening wordt goedgekeurd. Voor de bewindvoerder geldt dat de regeling de grens bepaalt van wat hij in rekening kan brengen.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Beloning voor aanvangswerkzaamheden bij opvolging

    Hoge Raad · 2023-06-23 · ECLI:NL:HR:2023:964

    Een opvolgende bewindvoerder maakte aanspraak op de vergoeding voor aanvangswerkzaamheden die de beloningsregeling kent. De Hoge Raad oordeelde dat die regeling een forfaitair stelsel is dat uitgaat van een passende beloning en dat zij geen onderscheid maakt tussen aanvangswerkzaamheden bij de start van het bewind en die van een opvolgende bewindvoerder. Ook een opvolger heeft daarom recht op het volledige forfaitaire bedrag, ongeacht de reden van de opvolging of wie om het ontslag heeft verzocht. De vertrekkende bewindvoerder kan daarnaast de vergoeding voor de eindrekening en verantwoording in rekening brengen.

  2. Vergoeding voor een verhuizing van de rechthebbende

    Hoge Raad · 2026-07-17 · ECLI:NL:HR:2026:1277

    De vraag was of de bewindvoerder de vaste vergoeding voor werkzaamheden rond een verhuizing toekomt wanneer voor de rechthebbende geen mentor is benoemd. De Hoge Raad oordeelde dat de beloningsregeling bewust met forfaitaire bedragen werkt, zodat niet van geval tot geval hoeft te worden beoordeeld hoeveel werk de verhuizing daadwerkelijk meebracht. Of de rechthebbende de verhuizing zelf had kunnen regelen, doet daarom niet ter zake: verhuist de rechthebbende en is er geen mentor, dan heeft de bewindvoerder recht op de vergoeding.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 1:446a · Vijfjaarlijkse evaluatie van het lopende bewind Verder 1:448 · Het einde van de taak van de bewindvoerder →