- Indien een Nederlander buiten Nederland een huwelijk wenst aan te gaan, wordt op zijn verzoek aan hem een verklaring van huwelijksbevoegdheid overeenkomstig de bijlage van de Overeenkomst van München van 5 september 1980 (Trb. 1981, 71, en 1982, 116) afgegeven.
- Deze verklaring wordt afgegeven: a. aan degene die binnen Nederland woonplaats heeft, door de ambtenaar van de burgerlijke stand van zijn woonplaats; b. aan degene die binnen Nederland geen woonplaats heeft, maar wel heeft gehad, door de ambtenaar van de burgerlijke stand van de laatste woonplaats aldaar; c. aan degene die binnen Nederland geen woonplaats heeft of heeft gehad, door het hoofd van de diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging van het Koninkrijk der Nederlanden in het ressort waar het huwelijk wordt voltrokken.
- De verklaring wordt door de bevoegde autoriteit niet afgegeven alvorens deze, door verificatie van de gegevens, vermeld in artikel 44, eerste lid, onder a, b, c, d en f, en zo nodig van die, vermeld in de artikelen 45 en 45a, alsmede in artikel 27b, zich ervan heeft overtuigd dat naar Nederlands recht geen beletselen tegen het huwelijk bestaan.
- De verklaring van huwelijksbevoegdheid is, te rekenen van het tijdstip van afgifte, gedurende zes maanden geldig.
←
Terug 1:49 · Trouwbeloften en een afgeblazen huwelijk
Verder 1:50 · De gronden voor stuiting van een huwelijk
→
Boek 1 Artikel 49a (1:49a BW)
De verklaring van huwelijksbevoegdheid
Wettekst
Toelichting
Wie als Nederlander in het buitenland wil trouwen, krijgt daar vrijwel altijd de vraag of hij naar Nederlands recht wel mag trouwen. Artikel 1:49a BW regelt het document dat dat aantoont: de verklaring van huwelijksbevoegdheid, opgesteld volgens het model van de Overeenkomst van München.
Wie de verklaring afgeeft
Dat hangt af van waar u woont of gewoond heeft. Woont u in Nederland, dan geeft de gemeente van uw woonplaats de verklaring af. Woont u niet meer in Nederland maar heeft u hier wel gewoond, dan is de gemeente van uw laatste woonplaats hier aan zet. Heeft u nooit in Nederland gewoond, dan gaat u naar de Nederlandse diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging in het gebied waar u gaat trouwen.
Wat er wordt gecontroleerd
De verklaring komt er niet op uw woord. De bevoegde autoriteit controleert eerst de gegevens die ook bij een melding van een huwelijk in Nederland worden opgevraagd: uw persoonsgegevens, benodigde toestemmingen, overlijdensgegevens, eerdere huwelijken en partnerschappen en een eventuele ontheffing. Waar nodig komen daar de verklaringen bij die de artikelen 1:45 en 1:45a BW mogelijk maken.
Pas als op die manier vaststaat dat er naar Nederlands recht geen beletselen zijn, wordt de verklaring afgegeven. Zij zegt dus iets over uw bevoegdheid om te trouwen, niet over de vraag of het huwelijk in het betreffende land kan worden gesloten; dat beoordeelt de autoriteit daar.
De geldigheidsduur
De verklaring is zes maanden geldig, gerekend vanaf het moment van afgifte. Verstrijkt die periode, dan moet er een nieuwe komen. Vraag de verklaring dus niet te vroeg aan: te ver vooruit werken kan betekenen dat u het hele traject nog eens moet doorlopen.
Een voorbeeld. Een Nederlandse vrouw woont in Nederland en gaat in het buitenland trouwen met haar partner daar. De autoriteiten ter plaatse vragen om een bewijs dat zij naar Nederlands recht mag trouwen. Zij vraagt de verklaring aan bij haar eigen gemeente, drie maanden voor de trouwdatum, zodat die op de dag zelf nog geldig is.
In de praktijk
Vraag bij de buitenlandse autoriteit of bij de Nederlandse vertegenwoordiging vooraf precies na wat er nodig is: vaak moet de verklaring worden vertaald en gelegaliseerd, en dat kost tijd. Houd rekening met de zes maanden en tel terug vanaf de trouwdatum. Regel ook alvast hoe u het huwelijk daarna in Nederland laat verwerken; dat is een aparte stap die niet vanzelf gaat.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.