Boek 2 Artikel 290 (2:290 BW)

Een stichting die uitkeringen doet, moet kunnen laten zien wie daarvan profiteert. Voor de kleinere uitkeringen regelt dit artikel dat met een eenvoudige administratieve verplichting: het bestuur houdt een register bij van de ontvangers. Het gaat om een interne vastlegging, niet om een openbaar register, maar wel om een verplichting die op het bestuur als geheel rust.

Wat er in het register komt

• Naam en adres van iedere persoon aan wie een uitkering is gedaan die niet meer bedraagt dan vijfentwintig procent van het bedrag dat in dat boekjaar voor uitkering vatbaar is.
• Het bedrag van elke afzonderlijke uitkering, zoals dat aan de ontvanger is betaald.

- De datum waarop de uitkering is gedaan.

De grens van een kwart

Bepalend is niet hoe groot het stichtingsvermogen is, en ook geen in euro's vastgelegde drempel, maar de ruimte die de stichting in het betrokken boekjaar had om uit te keren. Wie een uitkering ontvangt van ten hoogste een kwart van dat bedrag, wordt in het register opgenomen; ook een uitkering die precies op vijfentwintig procent uitkomt, telt dus mee. De wet koppelt de grens uitdrukkelijk aan 'een bepaald boekjaar': voor iedere uitkering geldt als maatstaf het voor uitkering vatbare bedrag van het jaar waarin zij is gedaan, en een uitkering uit een eerder jaar wordt niet aan de grens van een later jaar gemeten.

Bijhouden

Het tweede lid bepaalt dat het register regelmatig wordt bijgehouden. Het register vult daarmee de bredere administratieplicht aan die voor iedere rechtspersoon geldt.

Een voorbeeld. Bij een steunstichting is in een boekjaar veertigduizend euro vatbaar voor uitkering aan mensen die door ziekte in de problemen zijn geraakt; zij maakt dat jaar maar een deel daarvan over. Toch telt niet het overgemaakte totaal, maar die veertigduizend euro: wie tienduizend euro of minder ontvangt, blijft binnen de grens en komt met naam, adres, bedrag en datum in het register.

In de praktijk

Gegevens die gekoppeld zijn aan de betaalopdrachten, sluiten wat bedrag en datum betreft aan op de werkelijke betalingen. Het register bevat namen en adressen van vaak kwetsbare ontvangers en is niet bedoeld voor algemene verspreiding. De verplichting rust op het bestuur, ook als in de praktijk een ander de betalingen verzorgt; een regeling in het bestuursreglement over wie het register bijhoudt en wie dat controleert, maakt dat inzichtelijk.