- De verkoper is verplicht de verkochte zaak in eigendom over te dragen vrij van alle bijzondere lasten en beperkingen, met uitzondering van die welke de koper uitdrukkelijk heeft aanvaard.
- Ongeacht enig andersluidend beding staat de verkoper in voor de afwezigheid van lasten en beperkingen die voortvloeien uit feiten die vatbaar zijn voor inschrijving in de openbare registers, doch daarin ten tijde van het sluiten van de overeenkomst niet waren ingeschreven.
Boek 7 Artikel 15 (7:15 BW)
Overdracht zonder bijzondere lasten en beperkingen
Wettekst
Toelichting
Wie iets koopt, wil het ook vrij kunnen gebruiken. Dit artikel verplicht de verkoper daarom de zaak over te dragen zonder bijzondere lasten en beperkingen die erop drukken. Denk bij onroerend goed aan een erfdienstbaarheid waarmee de buurman over uw oprit mag, een kwalitatieve verplichting, een hypotheek of een recht van overpad. Alleen wat de koper uitdrukkelijk heeft aanvaard, mag blijven rusten op wat hij krijgt.
Wat een bijzondere last of beperking is
Het woord 'bijzonder' is de sleutel. Het gaat om een last of beperking die aan deze ene zaak kleeft en het gebruik of de waarde ervan raakt, zoals een recht van erfpacht, opstal of vruchtgebruik dat een ander op de zaak heeft. De wet geeft geen uitputtende lijst. Of iets een bijzondere last is, hangt af van de aard ervan en van de gevolgen voor wie de zaak verkrijgt. De grens is niet altijd scherp, en juist daarom is het van belang wat de verkoper heeft verteld en wat de koper heeft aanvaard.
Uitdrukkelijke aanvaarding
De uitzondering geldt alleen voor lasten die de koper uitdrukkelijk heeft aanvaard. De wettekst vraagt dus een duidelijke instemming met de last of beperking zelf. In koopakten voor onroerend goed worden bekende erfdienstbaarheden daarom uitgeschreven of als bijlage opgenomen, zodat de aanvaarding op iets concreets slaat.
De garantie die niet weg te schrijven is
Het tweede lid bevat een harde kern. Ongeacht wat partijen afspreken, staat de verkoper in voor het ontbreken van lasten en beperkingen die voortvloeien uit feiten die in de openbare registers ingeschreven hadden kunnen worden, maar bij het sluiten van de overeenkomst nog niet waren ingeschreven. De wetgever ging ervan uit dat de koper zulke lasten niet uit de registers kon halen. Dat risico mag daarom niet op hem worden afgewenteld, ook niet met een clausule in de akte.
De bescherming werkt ook als de koper zelf geen onderzoek heeft gedaan, want het gaat om iets wat in de registers niet te vinden was. Voor de verkoper betekent het dat hij zelf zicht moet houden op afspraken en gebeurtenissen rond zijn eigendom die nog niet zijn geregistreerd.
Een voorbeeld
U koopt een huis met een ruime achtertuin. Na de levering blijkt dat de vorige eigenaar kort voor de verkoop met de gemeente een afspraak maakte over een leiding die door de tuin komt te lopen, en dat die afspraak pas na het sluiten van de koop is ingeschreven. Zo'n beperking had u niet kunnen ontdekken. De verkoper staat daarvoor in, ook als in de koopakte staat dat u het huis aanvaardt met alle lasten die eraan verbonden zijn.
In de praktijk
Dit artikel gaat over de juridische toestand van het gekochte, niet over de technische staat; daarvoor is artikel 7:17 BW het aangewezen artikel. Bij een geschil is het dus zaak om eerst te bepalen welk soort gebrek u aantreft.
- Vraag de eigendomsinformatie op. Zo ziet u vooraf welke ingeschreven rechten en beperkingen er zijn, en kunt u met de verkoper bespreken welke daarvan in de akte worden genoemd.
- Laat aanvaarding specifiek zijn. Zet in de akte welke beperkingen u accepteert, en aanvaard niets in het algemeen.
- Komt u toch iets tegen? Dan kunt u onder meer opheffing verlangen langs de weg van artikel 7:20 BW, of schadevergoeding vorderen als opheffing niet lukt.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wanneer is een last of beperking bijzonder?
Bij de verkoop van een terrein rees de vraag of publiekrechtelijke regels die het gebruik van de grond beperkten onder de vrijwaringsplicht van de verkoper vallen. De Hoge Raad heroverwoog de maatstaf uit zijn eerdere rechtspraak en besliste dat een publiekrechtelijke last of beperking alleen bijzonder is wanneer zij voortvloeit uit een besluit dat specifiek, mede, tot de rechthebbende of diens rechtsvoorganger is gericht. Regels van algemene strekking, zoals beleidsregels, verordeningen en een bestemmingsplan, vallen er dus buiten. De koper die daardoor wordt getroffen, is aangewezen op andere grondslagen zoals non-conformiteit of dwaling.
-
Is een agrarische bestemming een bijzondere last?
Kopers van een woning ontdekten na de koop dat op het pand een agrarische bestemming rustte, waardoor bewoning door henzelf in strijd was met het bestemmingsplan. De Hoge Raad besliste dat zo'n bestemming geen bijzondere last of beperking is, omdat zij niet berust op een besluit dat specifiek tot de rechthebbende is gericht. Het hof had dat anders gezien en moest de zaak na verwijzing opnieuw beoordelen, nu langs de weg van de mededelingsplicht van de verkoper, de onderzoeksplicht van de koper en eventuele dwaling.
-
Is een postzegelbestemmingsplan een bijzondere last?
De koper van een onroerende zaak stelde dat een bestemmingsplan dat speciaal voor het verkochte perceel was vastgesteld, een zogenoemd postzegelplan, een bijzondere publiekrechtelijke last of beperking is waarvoor de verkoper op grond van dit artikel instaat. De Hoge Raad wees dat af. Volgens vaste rechtspraak geldt de instaanplicht alleen voor lasten en beperkingen die voortvloeien uit een besluit dat specifiek tot de rechthebbende is gericht, en niet voor publiekrechtelijke besluiten van algemene strekking zoals een bestemmingsplan. Ook een plan dat maar een enkel perceel bestrijkt is zo'n besluit van algemene strekking en is voor iedereen kenbaar; een uitzondering daarop zou bovendien afbakeningsproblemen oproepen. De koper die zich hierdoor benadeeld voelt, is aangewezen op dwaling of op non-conformiteit.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.