Boek 7 Artikel 734l (7:734l BW)

Uitkering na herstel voor de zeevarende die in het buitenland achterbleef

Na zijn herstel heeft de zeevarende, ongeacht het voortduren van de zee-arbeidsovereenkomst, recht op een uitkering, gelijk aan het naar tijdruimte in geld vastgestelde loon, dat hij genoot toen hij ziek werd, indien hij ter verpleging is achtergelaten buiten het land waar hij zijn woonplaats of gewone verblijfplaats heeft en elders dan ter plaatse waar hij zich bevond toen hij de zee- arbeidsovereenkomst met de werkgever is aangegaan.
De zeevarende heeft voorts recht op huisvesting en voeding.
De in lid 1 en 2 bedoelde rechten eindigen zodra de zeevarende passende arbeid kan verkrijgen en verrichten dan wel is teruggekeerd of heeft kunnen terugkeren naar het land waar hij zijn woonplaats of gewone verblijfplaats heeft of de plaats waar hij zich bevond toen hij de arbeidsovereenkomst met de werkgever is aangegaan.
Indien de ziekte een gevolg is van opzet van de zeevarende, kan de in lid 1 bedoelde uitkering worden verbeurd of verminderd.

Toelichting

Herstellen is niet hetzelfde als thuis zijn. Een zeevarende die in het buitenland voor verpleging is achtergelaten, is na zijn herstel nog steeds ver van huis, zonder schip en zonder inkomen. Dit artikel overbrugt die periode: na zijn herstel heeft hij recht op een uitkering ter hoogte van het loon per tijdseenheid dat hij ontving toen hij ziek werd, ongeacht of zijn zee-arbeidsovereenkomst nog loopt.

Voor wie geldt dit

Het gaat om de zeevarende die ter verpleging is achtergelaten buiten het land van zijn woonplaats of gewone verblijfplaats, en ook elders dan op de plek waar hij zich bevond toen hij het contract sloot. Wie thuis herstelt of terug is op de plaats van aanmonstering, valt er dus buiten: die kan zich daar redden op de manier waarop hij dat normaal ook zou doen.

Waar de aanspraak uit bestaat

Een uitkering: gelijk aan het in geld per tijdseenheid vastgestelde loon dat hij ontving op het moment dat hij ziek werd.
Huisvesting: hij moet ergens kunnen verblijven zolang hij niet terug kan.

- Voeding: ook eten hoort bij de voorziening, want zonder schip is er geen kombuis meer.

Wanneer het eindigt

De rechten eindigen zodra de zeevarende passende arbeid kan krijgen en verrichten, of zodra hij is teruggekeerd naar het land van zijn woonplaats of gewone verblijfplaats of naar de plaats waar hij zich bevond toen hij het contract aanging, dan wel zodra hij dat had kunnen doen. Wie de terugreis zonder reden uitstelt, kan de aanspraak dus niet rekken; wie vastzit omdat er geen vervoer is, houdt haar.

Een voorbeeld. Een zeevarende is in een haven ver van huis achtergebleven om te herstellen van een operatie. Hij is genezen, maar het duurt nog twee weken voordat hij kan terugvliegen. Over die twee weken houdt hij aanspraak op zijn loon en op onderdak en eten. Krijgt hij ter plaatse passend werk aangeboden dat hij kan doen, dan eindigt de aanspraak op dat moment.

Bij opzet

Is de ziekte een gevolg van opzet van de zeevarende zelf, dan kan de uitkering worden verbeurd of verminderd. De wet zegt 'kan': verval of vermindering volgt dus niet automatisch, en de werkgever die zich op opzet beroept, zal de feiten daarvoor moeten aanvoeren. Lid 4 spreekt bovendien alleen over de uitkering uit lid 1; huisvesting en voeding uit lid 2 worden daar niet genoemd.

In de praktijk

Voor de zeevarende is het belangrijk vast te leggen wanneer hij hersteld werd verklaard en wanneer hij feitelijk kon reizen; die twee data bepalen de duur van de aanspraak. Ook verklaringen van de behandelend arts en eventuele aanbiedingen van werk ter plaatse zijn het bewaren waard, want of passende arbeid kon worden verkregen is een feitelijke vraag die achteraf moet kunnen worden beantwoord. Voor de werkgever betekent dit artikel dat een zeevarende na herstel niet zonder middelen in een vreemde haven mag achterblijven.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Wettekst