Wat speelt er?
Partneralimentatie is een geldbedrag dat de ene ex-partner aan de andere betaalt om in het levensonderhoud te voorzien. De gedachte erachter is dat je tijdens het huwelijk voor elkaar zorgt en dat die zorgplicht na de scheiding nog een tijd doorloopt, bijvoorbeeld omdat de een minder is gaan werken voor het gezin. Of je recht op alimentatie hebt, hangt dus samen met die onderlinge zorgplicht.
De hoogte van de alimentatie wordt bepaald door twee dingen: de behoefte van degene die de bijdrage vraagt en de draagkracht van degene die moet betalen. Simpel gezegd: hoeveel heeft de een nodig om rond te komen, en hoeveel kan de ander missen. Om de partneralimentatie te berekenen worden vaste rekenmethodes gebruikt; hoeveel alimentatie je moet betalen, volgt uit die som.
Partneralimentatie is niet onbeperkt. Hoe lang de partneralimentatie loopt, hangt af van de situatie: bij huwelijken die na 2020 eindigen, geldt in de regel dat de alimentatie maximaal de helft van de duur van het huwelijk loopt, met een maximum van vijf jaar. Er zijn uitzonderingen, bijvoorbeeld bij lange huwelijken of jonge kinderen. De verplichting stopt eerder als de ontvanger opnieuw trouwt of gaat samenwonen als waren zij gehuwd.
Je kunt samen afspraken maken over de alimentatie en die vastleggen in het echtscheidingsconvenant. Kom je er niet uit, dan stelt de rechter het bedrag vast. Verandert je situatie later ingrijpend, bijvoorbeeld door verlies van werk, dan kan de alimentatie op verzoek worden aangepast, tenzij je een niet-wijzigingsbeding hebt afgesproken.