Wat speelt er?
Ouders zijn verplicht om te zorgen voor hun kinderen, ook financieel. Gaan de ouders uit elkaar, dan blijft die plicht bestaan. De ouder bij wie het kind niet (hoofdzakelijk) woont, betaalt daarom meestal kinderalimentatie aan de andere ouder als bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding.
De hoogte van de kinderalimentatie hangt af van twee dingen: wat het kind kost (de behoefte) en wat de ouders kunnen betalen (de draagkracht). Hoeveel kinderalimentatie er nodig is, bepaal je aan de hand van het gezinsinkomen zoals dat was toen jullie nog samen waren. Om de kinderalimentatie te berekenen wordt vervolgens gekeken hoe de kosten naar draagkracht over beide ouders worden verdeeld.
De onderhoudsplicht loopt door totdat het kind 21 jaar wordt; kinderalimentatie loopt dus tot die leeftijd. Tot 18 jaar betaal je aan de andere ouder. Van 18 tot 21 jaar is het kind meerderjarig, maar bestaat er nog steeds een onderhoudsplicht; de alimentatie voor een kind van 18 jaar of ouder wordt dan vaak rechtstreeks aan het kind betaald. Studeert het kind, dan telt dat mee in wat het nodig heeft.
Afspraken over kinderalimentatie leg je vast in het ouderschapsplan. Kom je er niet uit, dan stelt de rechter het bedrag vast. Verandert je inkomen of de situatie van het kind flink, dan kun je de kinderalimentatie laten aanpassen. Kinderalimentatie gaat in de rangorde voor op andere onderhoudsverplichtingen, zoals partneralimentatie.