Wat speelt er?
Minderjarige kinderen staan onder gezag. Wie het ouderlijk gezag heeft, mag belangrijke beslissingen over het kind nemen, zoals over school, medische zaken en de woonplaats, en beheert het geld van het kind. Meestal hebben beide ouders samen het gezag.
Bij een scheiding verandert daar in principe niets aan: het ouderlijk gezag na de scheiding blijft gezamenlijk. Je blijft dus samen verantwoordelijk en moet belangrijke beslissingen samen nemen. Alleen in bijzondere gevallen, bijvoorbeeld als samen beslissen echt onmogelijk is, kan de rechter het gezag aan een van de ouders toekennen; je kunt dan eenhoofdig gezag aanvragen.
Omgang gaat over het contact tussen het kind en de ouder bij wie het niet woont. Een kind heeft recht op omgang met beide ouders, en beide ouders hebben recht op en de plicht tot contact met hun kind. Bij een scheiding regel je de omgang met je kind in een ouderschapsplan, waarin ook de zorgverdeling en de kosten worden vastgelegd; kiezen jullie voor co-ouderschap, dan verdeel je de zorg zo gelijk mogelijk.
Kom je er samen niet uit over gezag of omgang, dan kun je naar de rechter. Die beslist altijd met het belang van het kind als uitgangspunt. De rechter kan een omgangsregeling vaststellen, maar ook bepalen dat er geschilpunten binnen het gezamenlijk gezag worden beslecht. Speelt bijvoorbeeld dat een kind geen contact wil, dan weegt de rechter dat mee; een omgangsregeling wordt slechts in uitzonderlijke situaties, zoals bij gevaar voor het kind, geweigerd.