← Terug 7a:1828 · Vrijwillig betaalde speelschuld terugvorderen Verder →

Boek 7a Artikel 2031 (7a:2031 BW)

Termijnen en algemeen erkende feestdagen in dit wetboek

Wettekst

  1. De Algemene termijnenwet is niet van toepassing op de termijnen, gesteld in de artikelen 280, onder b, en 281, tweede lid van Boek 1 en 252 van Boek 3, alsmede in titel 10 van Boek 7, met uitzondering van de termijnen gesteld in artikel 686a, lid 4, van Boek 7.
  2. Onder algemeen erkende feestdagen worden in dit wetboek verstaan de in artikel 3 van de Algemene termijnenwet als zodanig genoemde en de bij of krachtens dat artikel daarmede gelijkgestelde dagen.

Toelichting

Dit artikel gaat niet over een overeenkomst, maar over het rekenen met termijnen. Het eerste lid bepaalt dat de Algemene termijnenwet niet van toepassing is op een aantal termijnen die met name worden genoemd: enkele termijnen uit Boek 1 en Boek 3, en de termijnen in de titel van Boek 7 over de arbeidsovereenkomst, met uitzondering van één termijn uit die titel die juist wel onder die wet valt.

Wat de uitsluiting betekent

De Algemene termijnenwet bevat de regels die ervoor zorgen dat een termijn die op een zaterdag, zondag of algemeen erkende feestdag eindigt, wordt verlengd. Wordt die wet uitgeschakeld, dan gebeurt dat niet: de termijn eindigt op de dag waarop hij eindigt, ook als dat een weekenddag of een feestdag is. Voor de genoemde termijnen moet je dus letterlijk tellen, zonder de verlenging waar je in andere gevallen op zou rekenen.

Waarom hier bewust van wordt afgeweken

De termijnen waarvoor de uitsluiting geldt, hangen samen met verhoudingen waarin uitstel slecht past of waarin de datum zelf al aan iets anders is gekoppeld. In het arbeidsrecht bijvoorbeeld sluiten termijnen vaak aan bij een opzegging of bij het einde van een dienstverband, en dan is een verschuiving naar de eerstvolgende werkdag lastiger dan zij helpt. De wetgever heeft daarom voor die groep gekozen voor strikte telling, met één termijn die uitdrukkelijk buiten de uitsluiting is gehouden.

Algemeen erkende feestdagen

Het tweede lid regelt iets anders: het geeft aan wat in dit wetboek onder algemeen erkende feestdagen moet worden verstaan. Daarvoor wordt aangesloten bij de dagen die de Algemene termijnenwet als zodanig aanwijst, en bij de dagen die op grond van die wet daarmee zijn gelijkgesteld. Het begrip wordt dus niet zelfstandig ingevuld; wie wil weten welke dagen het zijn, moet in die wet kijken.

Een voorbeeld

Loopt een termijn waarop de uitsluiting van het eerste lid van toepassing is af op een zondag, dan is die zondag de laatste dag en moet er dus uiterlijk op die dag zijn gehandeld. Wie ervan uitgaat dat hij tot maandag heeft, is te laat. Bij termijnen waarop de uitsluiting niet ziet, geldt de gewone regeling en schuift de laatste dag wel op. Het verschil kan bepalend zijn voor de vraag of een verklaring of een vordering nog op tijd is.

In de praktijk

Controleer bij een naderende termijn eerst of deze bepaling erop van toepassing is, en tel pas daarna. Zet de einddatum in de agenda op de dag zelf en niet op de eerstvolgende werkdag, en houd bij twijfel een marge aan. Het is een onopvallend artikel, maar het is het soort bepaling waarvan je het bestaan ontdekt op het moment dat het te laat is.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 7a:1828 · Vrijwillig betaalde speelschuld terugvorderen Verder →