- Onverminderd de aan de merkhouder wegens de inbreuk verschuldigde schadevergoeding en zonder schadeloosstelling van welke aard ook, kan de rechter op vordering van de merkhouder de terugroeping uit het handelsverkeer, de definitieve verwijdering uit het handelsverkeer of de vernietiging gelasten van de goederen die een inbreuk maken op een merkrecht, alsmede, in passende gevallen, van de materialen en werktuigen die voornamelijk bij de productie van die goederen zijn gebruikt. Deze maatregelen worden uitgevoerd op kosten van de inbreukmaker, tenzij bijzondere redenen dit beletten. Bij de beoordeling van een vordering als bedoeld in dit lid, wordt rekening gehouden met de evenredigheid tussen de ernst van de inbreuk en de gelaste maatregelen, alsmede met de belangen van derden.
- De bepalingen van het nationale recht omtrent middelen van bewaring van zijn recht en omtrent rechterlijke tenuitvoerlegging van vonnissen en authentieke akten zijn van toepassing.
- Voor zover het nationale recht hier niet in voorziet, kan de rechter op grond van deze bepaling tegen de vermeende inbreukmaker of tegen een tussenpersoon wiens diensten door een derde worden gebruikt om op een merkrecht inbreuk te maken, op vordering van de merkhouder een voorlopig bevel uitvaardigen: a. strekkende tot het voorkomen van een dreigende inbreuk op een merkrecht, of b. waardoor tijdelijk de voortzetting van de vermeende inbreuk op een merkrecht wordt verboden, indien wenselijk op straffe van een dwangsom, of c. waarbij aan de voortzetting van de vermeende inbreuk op een merkrecht de voorwaarde wordt verbonden dat zekerheid wordt gesteld voor schadeloosstelling van de merkhouder.
- De rechter kan op vordering van de merkhouder in een gerechtelijke procedure wegens inbreuk degene die inbreuk op diens recht heeft gemaakt, bevelen al hetgeen hem bekend is omtrent de herkomst en de distributiekanalen van de goederen en diensten, waarmee die inbreuk is gepleegd, aan de merkhouder mee te delen en alle daarop betrekking hebbende gegevens aan deze te verstrekken, voor zover die maatregel gerechtvaardigd en redelijk voorkomt.
- Het in lid 4 bedoelde bevel kan eveneens worden opgelegd aan de persoon die de inbreukmakende goederen op commerciële schaal in zijn bezit heeft, de inbreukmakende diensten op commerciële schaal heeft gebruikt, of op commerciële schaal diensten die bij inbreukmakende handelingen worden gebruikt, heeft verleend.
- De rechter kan op vordering van de merkhouder een bevel uitvaardigen tot staking van diensten van tussenpersonen wier diensten door derden worden gebruikt om inbreuk op zijn merkrecht te maken.
- De rechter kan, op vordering van de eiser, gelasten dat op kosten van de inbreukmaker, passende maatregelen tot verspreiding van informatie over de uitspraak worden getroffen.
Artikel 2.22 BVIE: Terugroepen, vernietigen en bevelen aan tussenpersonen
Terugroepen, vernietigen en bevelen aan tussenpersonen
Wettekst
Toelichting
Dit artikel bundelt de maatregelen die een merkhouder naast schadevergoeding kan vragen. Het gaat om ingrepen die de inbreuk uit de markt halen en om bevelen die de merkhouder in staat stellen de bron van namaak te vinden en verdere schade te voorkomen.
De maatregelen zijn niet bedoeld als straf, maar als herstel. Daarom staat er uitdrukkelijk bij dat ze losstaan van de schadevergoeding en dat er geen schadeloosstelling tegenover hoeft te staan voor degene die de goederen kwijtraakt.
Uit de handel halen en vernietigen
De rechter kan bevelen dat inbreukmakende goederen worden teruggeroepen uit het handelsverkeer, definitief daaruit worden verwijderd of worden vernietigd. Datzelfde kan in passende gevallen gelden voor de materialen en werktuigen die vooral bij de productie zijn gebruikt, bijvoorbeeld een matrijs of een drukvorm die alleen voor namaak bruikbaar is. De kosten komen in beginsel voor rekening van de inbreukmaker.
Er zit een rem op. De rechter moet de ernst van de inbreuk afwegen tegen de zwaarte van de maatregel en rekening houden met de belangen van derden. Vernietiging van een hele voorraad is een zware ingreep; als het merk bijvoorbeeld eenvoudig van de verpakking kan worden verwijderd, ligt de lichtere maatregel meer voor de hand.
Voorlopige bevelen en bevelen aan tussenpersonen
Voor zover het nationale recht daarin niet al voorziet, kan de rechter een voorlopig bevel geven tegen de vermeende inbreukmaker of tegen een tussenpersoon wiens diensten worden gebruikt om inbreuk te maken. Dat bevel kan een dreigende inbreuk voorkomen, de voortzetting ervan tijdelijk verbieden, eventueel op straffe van een dwangsom, of de voortzetting toestaan op voorwaarde dat er zekerheid wordt gesteld voor de schade van de merkhouder.
Los daarvan kan de rechter een bevel tot staking richten tot tussenpersonen wier diensten door derden worden gebruikt om inbreuk te maken. Denk aan een platform, een vervoerder of een opslagbedrijf. Zo iemand hoeft zelf geen inbreukmaker te zijn; het gaat erom dat hij in een positie verkeert om de inbreuk te helpen stoppen.
Informatie over herkomst en distributiekanalen
De rechter kan de inbreukmaker bevelen alles te vertellen wat hij weet over de herkomst en de distributiekanalen van de goederen en diensten, en de bijbehorende gegevens te verstrekken. Dat mag alleen voor zover het gerechtvaardigd en redelijk is. Hetzelfde bevel kan worden opgelegd aan wie de inbreukmakende goederen op commerciële schaal in bezit heeft, de inbreukmakende diensten op die schaal heeft gebruikt of daarbij betrokken diensten op die schaal heeft verleend.
Deze informatieplicht is in de praktijk vaak het waardevolste onderdeel: met leveranciersgegevens kun je de keten opgaan en de bron aanpakken in plaats van steeds één verkooppunt.
Publicatie en aansluiting bij het nationale recht
Tot slot kan de rechter gelasten dat op kosten van de inbreukmaker informatie over de uitspraak wordt verspreid, bijvoorbeeld via een rectificatie op een website. Voor bewarende maatregelen en de tenuitvoerlegging van vonnissen gelden gewoon de regels van het nationale recht.
Een voorbeeld. Een fabrikant van sportsokken ontdekt dat een marktkraamhouder namaak verkoopt. Naast een verbod vraagt de fabrikant vernietiging van de voorraad en opgave van de leverancier. Uit die opgave blijkt een groothandel, die vervolgens zelf wordt aangesproken. Het opslagbedrijf dat de partij bewaart, krijgt een bevel de dienstverlening te staken.
In de praktijk
- Voor de merkhouder: vraag de informatieplicht altijd mee; zonder ketengegevens dweil je met de kraan open.
- Voor de merkhouder: onderbouw waarom vernietiging evenredig is, zeker bij grote of waardevolle partijen.
- Voor de aangesproken partij: bied tijdig een lichter alternatief aan, zoals verwijdering van het teken of terugzending aan de leverancier.
- Voor tussenpersonen: een bevel kan ook jou treffen zonder dat je zelf inbreuk maakt; richt een meldpunt in en reageer snel op klachten.