← Terug 2.23bis · Je merk echt gebruiken, anders verlies je het Verder 2.23ter · Bewijs van gebruik eisen in een inbreukzaak →

Artikel 2.23quater BVIE: Jonger merk dat niet meer kan worden aangetast

Jonger merk dat niet meer kan worden aangetast

Wettekst

Recht van de houder van een later ingeschreven merk om tussen te komen als verweer in een inbreukprocedure

  1. In een inbreukprocedure is de houder van een merk niet gerechtigd het gebruik van een later ingeschreven merk te verbieden wanneer dat jongere merk niet nietig zou worden verklaard op grond van artikel 2.30quinques, lid 3, artikel 2.30sexies of artikel 2.30septies, lid 1.
  2. In een inbreukprocedure is de houder van een merk niet gerechtigd het gebruik van een later ingeschreven Uniemerk te verbieden wanneer dat jongere merk niet nietig zou worden verklaard op grond van artikel 60, lid 1, 3 of 4, artikel 61, lid 1 of 2, of artikel 64, lid 2, van de Uniemerkenverordening.
  3. Wanneer de houder van een merk overeenkomstig lid 1 of 2 niet gerechtigd is het gebruik van een later ingeschreven merk te verbieden, is de houder van dat later ingeschreven merk in een inbreukprocedure niet gerechtigd het gebruik van het oudere merk te verbieden, ofschoon dat ouder recht niet langer tegen het jongere merk kan worden ingeroepen.

Bron: wetten.overheid.nl — Benelux-verdrag inzake de intellectuele eigendom (merken en tekeningen of modellen), geactualiseerd op 1 januari 2023.

Toelichting

Deze toelichting is redactioneel nog niet juridisch gecontroleerd.

Soms bestaan twee gelijkende merken naast elkaar in het register en is het jongere merk om juridische redenen niet meer aan te tasten. Dit artikel bepaalt dat de houder van het oudere merk in zo'n geval het gebruik van dat jongere merk niet kan verbieden. Wie zijn eigen recht niet meer kan inzetten om een jongere inschrijving onderuit te halen, kan dat ook niet via een inbreukvordering alsnog bereiken.

De ratio is consistentie. Als het rechtssysteem heeft bepaald dat een jonger merk mag blijven bestaan, bijvoorbeeld omdat de oudere houder te lang heeft stilgezeten of omdat het oudere merk zelf niet aan de gebruikseis voldoet, dan zou het vreemd zijn wanneer dat jongere merk in de praktijk toch niet gebruikt zou mogen worden. Een registratie die je niet mag gebruiken, is een lege huls.

Wanneer een jonger merk onaantastbaar is

Het jongere merk is beschermd als het niet nietig zou worden verklaard op de gronden waarnaar het eerste lid verwijst. Dat speelt bijvoorbeeld wanneer het oudere merk op het beslissende moment zelf niet normaal werd gebruikt, of wanneer de houder van het oudere merk het gebruik van het jongere merk gedurende een lange periode bewust heeft laten passeren. In beide gevallen is de positie van de oudere houder verzwakt door zijn eigen handelen of nalaten.

Het tweede lid trekt dezelfde lijn door naar het Uniemerk. Kan een later ingeschreven Uniemerk op grond van de Uniemerkenverordening niet meer nietig worden verklaard, dan kan de houder van het oudere Benelux-merk het gebruik ervan evenmin verbieden. Zo lopen het Benelux-spoor en het Europese spoor gelijk op.

Het schild werkt twee kanten op

Het derde lid voorkomt dat de jongere houder van de situatie profiteert. Kan de oudere houder het jongere merk niet verbieden, dan mag de jongere houder op zijn beurt het gebruik van het oudere merk niet verbieden. Het oudere recht is dan wel niet meer inzetbaar tegen het jongere merk, maar het blijft bestaan en de houder ervan mag zijn eigen merk gewoon blijven gebruiken.

Het resultaat is gedwongen samenleven: twee merken die op elkaar lijken, blijven naast elkaar bestaan en mogen allebei worden gebruikt. Dat is niet ideaal voor het publiek, maar het is de prijs van rechtszekerheid en van stilzitten.

Een voorbeeld

Een meubelmaker registreert een woordmerk voor stoelen. Jaren later registreert een tweede onderneming een sterk gelijkend merk voor dezelfde producten en gebruikt dat openlijk. De eerste merkhouder merkt het, maar onderneemt jarenlang niets. Als hij uiteindelijk een verbod vordert, kan de tweede onderneming aanvoeren dat haar merk niet meer nietig kan worden verklaard. De vordering wordt afgewezen, en de tweede onderneming kan op haar beurt de eerste niet verbieden haar eigen oudere merk te blijven gebruiken.

In de praktijk

  • Voor de oudere merkhouder: treed op zodra je een jonger gelijkend merk signaleert. Bewaak het register en leg vast wanneer je iets ontdekte.
  • Voor de oudere merkhouder: zorg dat je eigen merk normaal wordt gebruikt; een zwak gebruikt merk verliest niet alleen zijn aanvalskracht maar ook zijn verdedigingskracht.
  • Voor de jongere merkhouder: verzamel bewijs van hoelang je merk zichtbaar in de markt is en wat de oudere houder daarvan kon weten.
  • Voor beide partijen: als samenleven onvermijdelijk wordt, leg dan in een afbakeningsafspraak vast wie welke waren, gebieden en presentatievormen gebruikt.

Wie wel op tijd is, houdt de gewone route open: een verbod op grond van artikel 2.20 BVIE en de financiële vorderingen van artikel 2.21 BVIE.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Wanneer kan een ouder merk de nietigheid niet meer inroepen?

    Gerechtshof Den Haag · 2023-09-19 · ECLI:NL:GHDHA:2023:2673

    Het hof oordeelt dat de houder van een ouder merk zich in een inbreukprocedure niet kan verzetten tegen het gebruik van een later ingeschreven merk wanneer dat jongere merk door vijf jaar gedogen niet nietig zou worden verklaard, en dat niet alleen de houder van dat jongere merk dat verweer kan voeren. Het Nederlandse kopje boven de bepaling, dat spreekt van een recht om tussen te komen, is daarvoor onvoldoende: de bepaling zet art. 18 Merkenrichtlijn 2015 om en is geformuleerd als een algemene beperking van het recht van de oudere merkhouder, ongeacht of de houder van het jongere merk partij is in de procedure. Het gaat om een tussenkomend recht op co-existentie, waarop ook een licentienemer die het jongere merk gebruikt zich kan beroepen. Het hof bekrachtigt het vonnis van de rechtbank.

  2. ECLI:NL:RBAMS:2024:1234

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 2.23bis · Je merk echt gebruiken, anders verlies je het Verder 2.23ter · Bewijs van gebruik eisen in een inbreukzaak →