Aan de vereisten van artikel 2.23bis wordt voldaan wanneer van een certificeringsmerk overeenkomstig dat artikel normaal gebruik wordt gemaakt door iemand die daartoe overeenkomstig het in artikel 2.35ter bedoelde gebruiksreglement bevoegd is.
Artikel 2.35quinquies BVIE: Normaal gebruik van een keurmerk
Normaal gebruik van een keurmerk
Wettekst
Toelichting
Een merk dat vijf jaar lang niet normaal wordt gebruikt, kan vervallen worden verklaard. Bij een certificeringsmerk levert dat een probleem op, want de houder brengt zelf geen producten op de markt. Dit artikel lost dat op: gebruik door iemand die volgens het reglement bevoegd is het merk te voeren, telt als gebruik door de houder.
Zonder deze regel zou het systeem niet werken. De houder van een keurmerk mag juist geen waren of diensten leveren van het soort dat hij keurt, dus hij kan het merk per definitie niet zelf op producten aanbrengen. Het verdrag rekent het gebruik door de gecertificeerde ondernemingen daarom aan hem toe.
Wat normaal gebruik betekent
Normaal gebruik is gebruik dat past bij de functie van het merk in de markt: naar buiten gericht, op of voor de waren of diensten waarvoor het is ingeschreven, en niet alleen bedoeld om het recht in leven te houden. Een enkele symbolische vermelding op een interne pagina is dat niet. Voor de omvang telt mee hoe groot de markt is en hoe zo'n merk normaal gesproken wordt gevoerd.
Bij een certificeringsmerk vertaalt dat zich naar zichtbaar gebruik door de deelnemers: het logo op verpakkingen, op offertes, op de gekeurde machines zelf of in de reclame van de gecertificeerde ondernemingen. De algemene maatstaf verandert niet, alleen de vraag wie het gebruik verricht.
Alleen gebruik door bevoegde gebruikers telt
De regel geldt uitsluitend voor gebruik door iemand die daartoe volgens het gebruiksreglement bevoegd is. Gebruik door een onderneming die nooit is gecertificeerd, of die haar certificaat is kwijtgeraakt, is geen instandhoudend gebruik maar juist een probleem: dat is precies het misbruik waartegen de houder moet optreden. De administratie van de houder wordt daarmee belangrijk. Wie niet kan laten zien wie op welk moment bevoegd was, kan ook moeilijk bewijzen dat het gebruik rechtsgeldig was.
Ook de reikwijdte van de inschrijving speelt mee. Een keurmerk dat is ingeschreven voor een brede lijst waren, maar in de praktijk alleen op één productgroep wordt gevoerd, kan voor de rest van die lijst kwetsbaar zijn.
Een stichting beheert een keurmerk voor energiezuinige koelinstallaties en heeft zes gecertificeerde installatiebedrijven. Die bedrijven zetten het logo op hun offertes en op de typeplaat van geleverde installaties. De stichting zelf verkoopt niets. Toch is er normaal gebruik, want de installatiebedrijven voeren het merk met haar toestemming en volgens het reglement.
In de praktijk
- Voor de houder: houd een register bij van gecertificeerde deelnemers met begin- en einddata, en verzamel jaarlijks voorbeelden van hoe zij het merk voeren. Dat is je bewijsdossier als iemand verval inroept.
- Voor de houder: schrijf in het reglement voor hoe en waar het merk moet worden afgebeeld. Uniform gebruik is beter bewijsmateriaal dan tien varianten.
- Voor een deelnemer: stop met het gebruik zodra je certificaat afloopt. Doorgaan is inbreuk en helpt de houder niet, want gebruik door een onbevoegde telt niet mee.
- Voor een aanvaller: kijk niet alleen of het merk ergens opduikt, maar ook of degene die het voert op dat moment bevoegd was en voor welke waren het gebruik plaatsvond.
De regel neemt de houder dus werk uit handen, maar legt er ook werk voor terug: hij moet kunnen aantonen wie namens hem het merk mocht voeren.