Aan de vereisten van artikel 2.23bis wordt voldaan wanneer van een collectief merk overeenkomstig dat artikel normaal gebruik wordt gemaakt door iemand die daartoe bevoegd is.
Artikel 2.34quinquies BVIE: Normaal gebruik door de aangesloten leden
Normaal gebruik door de aangesloten leden
Wettekst
Toelichting
Een merk moet worden gebruikt, anders wordt het na verloop van tijd kwetsbaar voor vervallenverklaring. Bij een collectief merk levert die eis een praktisch probleem op, want de houder is een vereniging die vaak zelf niets verkoopt. Dit artikel lost dat op: het gebruik door de bevoegde gebruikers telt mee voor de houder.
Zonder deze regel zou het collectieve merk een lege huls zijn. De vereniging zou het merk verliezen omdat zij zelf geen waren op de markt brengt, terwijl haar leden het teken dagelijks op hun producten voeren en het publiek het juist daardoor kent.
Wat normaal gebruik betekent
De gebruiksplicht en de invulling van normaal gebruik staan in artikel 2.23bis BVIE. In de kern gaat het om echt commercieel gebruik van het merk voor de waren of diensten waarvoor het is ingeschreven, gericht op het opbouwen of behouden van een afzet. Symbolisch gebruik dat alleen dient om het merk in stand te houden, telt niet. Een eenmalige vermelding op een website of een handvol proefexemplaren zonder marktactiviteit is dus onvoldoende.
Wie het gebruik mag verrichten
Aan de vereisten is voldaan wanneer iemand die bevoegd is het collectieve merk te gebruiken dat normaal doet. Bevoegd is degene die volgens het reglement het merk mag voeren, dus in de regel de leden van de vereniging. Het gebruik van één actieve gebruiker kan de inschrijving in stand houden, mits dat gebruik zelf aan de maatstaf voldoet; het aantal gebruikers is niet doorslaggevend, de reële marktactiviteit wel.
Ook hier geldt dat het gebruik moet aansluiten bij de waren en diensten waarvoor het merk is ingeschreven. Voert de vereniging het merk in voor zowel bakkerijproducten als cateringdiensten, terwijl de leden het uitsluitend op brood zetten, dan is het merk voor de dienstenkant op termijn aan te vallen.
Een vereniging van houtbewerkers registreert een collectief merk voor meubelen. De vereniging verkoopt zelf niets, maar dertig aangesloten werkplaatsen brengen jaarlijks meubelen met het merk op de markt, met eigen verpakking en vermelding in offertes. Dat is normaal gebruik dat aan de vereniging wordt toegerekend. Zou geen enkel lid het teken meer voeren en zou het alleen nog op de verenigingswebsite staan, dan wordt de inschrijving kwetsbaar.
In de praktijk
- Voor de vereniging: houd bij welke leden het merk waar en wanneer voeren en bewaar bewijs zoals gedateerde verpakkingen, facturen en advertenties. Bij een vervalvordering moet je dat kunnen laten zien.
- Voor de vereniging: maak het voeren van het merk in het reglement niet vrijblijvend, maar koppel het aan het lidmaatschap, zodat er structureel gebruik is.
- Voor een concurrent: een collectief merk dat door niemand meer op producten wordt gezet, is met een vervalvordering aan te tasten, ook al bestaat de vereniging nog.
Wat er precies gebeurt als de vervalgrond slaagt en hoe ver dat reikt, staat in artikel 2.30nonies BVIE.