← Terug 5:21 · Gebruik van de ruimte boven en onder het perceel Verder 5:23 · Uw voorwerp of dier ophalen van het erf van een ander →

Boek 5 Artikel 22 (5:22 BW)

Een onafgesloten erf van een ander betreden

Wettekst

Wanneer een erf niet is afgesloten, mag ieder er zich op begeven, tenzij de eigenaar schade of hinder hiervan kan ondervinden of op duidelijke wijze kenbaar heeft gemaakt, dat het verboden is zonder zijn toestemming zich op het erf te bevinden, een en ander onverminderd hetgeen omtrent openbare wegen is bepaald.

Toelichting

Niet elk stuk grond van een ander is verboden terrein. Is een erf niet afgesloten, dan mag iedereen zich daarop begeven. Die vrijheid houdt op zodra de eigenaar er schade of hinder van kan ondervinden, of wanneer hij op duidelijke wijze kenbaar heeft gemaakt dat betreden zonder zijn toestemming verboden is. Wat over openbare wegen is bepaald, blijft daarnaast gewoon gelden.

Wanneer u een erf mag betreden

Er zijn drie voorwaarden waaraan tegelijk moet zijn voldaan. Het erf is niet afgesloten met een hek, muur, sloot of andere afscheiding die duidelijk maakt dat u er niet in hoort. De eigenaar kan er geen schade of hinder van ondervinden; dat nadeel hoeft dus nog niet te zijn ingetreden. En er is geen kenbaar verbod. Ontbreekt een van die drie, dan hebt u er niets te zoeken. De regel is bedoeld voor onschuldig doorsteken over open land, niet voor het gebruik van andermans tuin.

Hoe een eigenaar het verbod kenbaar maakt

De wet vraagt duidelijkheid, geen formaliteit. Een goed zichtbaar bord bij de ingang, een afrastering of een gesloten hek volstaat. Een bordje dat is overgroeid of aan de achterzijde van het terrein hangt, is dat niet. Wie zijn erf wil vrijhouden van bezoekers, doet er dus goed aan het verbod aan te brengen waar mensen het erf normaal gesproken op komen, en het leesbaar te houden.

  • Afgesloten erf — betreden mag niet, ook zonder bord.
  • Open erf met bord — het verbod geldt zodra het duidelijk kenbaar is.

- Open erf, geen hinder, geen bord — betreden is toegestaan, maar geeft geen enkel recht op gebruik.

Schade en hinder als grens

Ook zonder bord houdt de vrijheid op zodra de eigenaar er schade of hinder van kan ondervinden. Over een pas ingezaaide akker lopen, tussen grazend vee doorsteken of langs een woning door de tuin wandelen levert al snel schade of hinder op. Dan mag het niet, ook al staat er geen hek. Wie toch doorloopt, handelt onrechtmatig en kan aansprakelijk zijn voor de schade die hij aanricht. De eigenaar op zijn beurt mag mensen wegsturen, maar niet zelf geweld gebruiken.

Een voorbeeld. Een onafgesloten weiland zonder bord ligt tussen twee wandelpaden. Er loopt geen vee en de eigenaar heeft er geen last van als u erover loopt: dat mag. Zet hij er koeien in of plaatst hij bij de toegang een bord dat betreden verboden is, dan verandert dat meteen. Merkt u dat een buurman gewend is over uw erf te lopen en wilt u dat niet, maak dat dan schriftelijk en met een bord duidelijk, zodat er geen misverstand over kan bestaan.

In de praktijk

Voor eigenaren is dit artikel een oproep tot duidelijkheid: een bord of een afsluiting neemt de discussie weg. Betreden geeft op zichzelf geen recht op gebruik, maar wie jarenlang gedoogt dat mensen over zijn grond lopen, kan meemaken dat een pad via de regels over openbare wegen de status van openbare weg krijgt; ook kan een recht van weg als erfdienstbaarheid door verjaring ontstaan. Loopt het uit de hand tussen buren, dan is een gesprek of mediation vrijwel altijd sneller dan een procedure over een pad van enkele meters.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Hoe houdt de eigenaar zijn water niet-openbaar?

    Hoge Raad · 2024-11-15 · ECLI:NL:HR:2024:1662

    De eigenaren van een waterperceel en de eigenaren van aangrenzende recreatiewoningen twistten over de vraag of dat water openbaar is. Volgens vaste rechtspraak is voor die vraag het feitelijke gebruik van het water bepalend: blijkt daaruit dat ieder van het water gebruik kan maken, dan is het water openbaar. De Hoge Raad voegt daaraan toe dat de eigenaar van een niet-afgesloten waterperceel het ontstaan van openbaarheid kan voorkomen door op duidelijke wijze aan het publiek kenbaar te maken dat men zich daar niet zonder zijn toestemming mag bevinden, bijvoorbeeld met ter plaatse geplaatste borden. Brieven aan een beperkte groep omwonenden volstaan niet, omdat een verbod daarin niet voor een ieder kenbaar is. De uitspraak laat zien dat de kenbaarheidseis van dit artikel wordt getoetst aan wat voor iedere buitenstaander waarneembaar is, niet aan wat de eigenaar met individuele personen heeft afgesproken.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 5:21 · Gebruik van de ruimte boven en onder het perceel Verder 5:23 · Uw voorwerp of dier ophalen van het erf van een ander →