← Terug 4:56 · Bestaanseis voor wie uit een testament verkrijgt Verder 4:58 · Geen making van een minderjarige aan zijn inwonende leermeester →

Boek 4 Artikel 57 (4:57 BW)

Geen making aan de voogd van de erflater

Wettekst

  1. Een erflater kan geen uiterste wilsbeschikking maken ten voordele van degene die op het tijdstip van het maken van de beschikking zijn voogd is.
  2. Hij die voogd van de erflater is geweest, kan uit diens uiterste wilsbeschikkingen geen voordeel genieten, indien de erflater binnen het jaar na zijn meerderjarig worden en voor het afleggen en sluiten van de voogdijrekening is overleden.
  3. Het in de vorige leden bepaalde is niet toepasselijk op bloedverwanten van de erflater in de opgaande lijn, die zijn voogden zijn of geweest zijn.

Toelichting

Een minderjarige vanaf zestien mag zelf een testament maken, maar hij staat wel onder gezag van een voogd. Dit artikel voorkomt dat die afhankelijkheid wordt gebruikt. De erflater kan geen uiterste wilsbeschikking maken ten voordele van degene die op het moment van het maken zijn voogd is. Wat er toch staat, kan worden aangetast.

Ook na afloop van de voogdij

Het tweede lid gaat verder dan de periode van de voogdij zelf. Wie voogd is geweest, kan geen voordeel uit het testament genieten wanneer de erflater is overleden binnen een jaar nadat hij meerderjarig werd én voordat de voogdijrekening was afgelegd en gesloten. Zolang de financiële afwikkeling van de voogdij nog loopt, is de afhankelijkheid immers niet echt voorbij.

De uitzondering voor voorouders

Het derde lid zondert bloedverwanten van de erflater in de opgaande lijn uit die zijn voogd zijn of zijn geweest. Is een grootouder of overgrootouder tot voogd benoemd, dan gelden de verboden van het eerste en het tweede lid niet en kan de jongere hem of haar gewoon in zijn testament opnemen. Voor de toepassing van de uitzondering is alleen de familieband in de opgaande lijn bepalend, niet hoe lang de voogdij heeft geduurd.

Wat het gevolg is

De beschikking is niet nietig maar vernietigbaar, en dan alleen voor zover dat nodig is om het nadeel op te heffen van degene die zich erop beroept. Er moet dus iemand zijn die de beschikking aanvecht; gebeurt dat niet, dan blijft zij staan. De regels daarover staan in artikel 4:62 BW, dat ook bepaalt wanneer een making aan een tussenpersoon dezelfde behandeling krijgt.

Een voorbeeld

Een jongen van zeventien met een groot vermogen uit een schadevergoeding maakt een testament waarin hij zijn voogd, een oud-collega van zijn overleden vader, tot erfgenaam benoemt. Overlijdt hij, dan kunnen zijn familieleden die daardoor worden benadeeld de erfstelling laten vernietigen. Was zijn grootvader de voogd geweest, dan had de making gewoon standgehouden.

In de praktijk

Een notaris die weet dat de erflater onder voogdij staat, zal een making aan de voogd niet opnemen. Komt u zo'n bepaling later toch tegen, ga dan na wie op de datum van het testament voogd was en of de voogdijrekening is afgelegd. Voor de familie is het van belang zich tijdig op de vernietigingsgrond te beroepen, want ook een beroep op vernietigbaarheid is aan termijnen gebonden.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 4:56 · Bestaanseis voor wie uit een testament verkrijgt Verder 4:58 · Geen making van een minderjarige aan zijn inwonende leermeester →