De aanwijzing van een derde, als bedoeld in artikel 481 tweede lid en artikel 946 tweede lid van Boek 8 van het Burgerlijk Wetboek of in enig desbetreffend partijbeding, geschiedt ten verzoeke van de meest gerede partij door de voorzieningenrechter van de rechtbank Rotterdam.
Artikel 627 Rechtsvordering (627 Rv)
Aanwijzing van een derde bij afgifte van vervoerde zaken
Wettekst
Toelichting
Bij vervoer over zee en over de binnenwateren geeft het cognossement recht op de lading, en bij de aflevering moet dat document aan de vervoerder worden afgegeven. Het Burgerlijk Wetboek staat de houder toe het cognossement tot zekerheid van die afgifte bij een derde in bewaring te geven, totdat de zaken zijn afgeleverd. Worden partijen het over de persoon van die derde niet eens, dan bepaalt artikel 627 Rv wie hem aanwijst: de voorzieningenrechter van de rechtbank Rotterdam.
Waarom een derde nodig kan zijn
Een vervoerder die de zaken afgeeft zonder het cognossement terug te krijgen, loopt een risico: het document blijft dan rondgaan terwijl de lading al weg is, en hij kan daarvoor worden aangesproken. Voor de houder van het document is het spiegelbeeld dat hij het uit handen moet geven om de zaken te krijgen. Bewaring bij een onafhankelijke derde haalt die spanning eruit: het document ligt vast tot de aflevering rond is, en geen van beiden kan er intussen alleen over beschikken.
Wie het verzoek kan doen
Het verzoek wordt ingediend door de meest gerede partij: degene die er het meeste belang bij heeft dat er een oplossing komt. Dat kan de vervoerder zijn, maar net zo goed de houder van het document of een andere partij die bij de aflevering belang heeft. Niemand kan de zaak dus blokkeren door simpelweg niets te doen.
De regeling geldt niet alleen wanneer het Burgerlijk Wetboek de aanwijzing van een derde voorschrijft, maar ook wanneer partijen zoiets zelf in hun overeenkomst hebben afgesproken. Ook dan is deze voorzieningenrechter de aangewezen instantie.
Waarom Rotterdam
De keuze voor één voorzieningenrechter past bij de concentratie van scheepvaartzaken. Artikel 625 Rv legt de zeevaart- en binnenvaartzaken al bij de rechtbank Rotterdam neer, en artikel 628 Rv doet hetzelfde voor het verzoek van de vervoerder om ontvangen zaken op te slaan of onder zich te houden. Deze zaken vragen om kennis van vervoersdocumenten en van het internationale ladingverkeer, en die kennis zit op één plaats.
Dat er een voorzieningenrechter over gaat, is evenmin toeval. Het gaat om situaties met haast: een schip moet verder, een terminal moet leeg, een lading kan niet wachten.
Een voorbeeld
Een partij goederen komt in de haven aan, maar over het cognossement is onenigheid ontstaan tussen de partijen die bij de verkoop betrokken zijn. De houder wil het niet afstaan zolang dat niet is opgelost, terwijl de vervoerder zekerheid wil dat het document straks bij hem terechtkomt. Komen zij er niet uit over degene bij wie het tot dat moment wordt bewaard, dan vraagt de meest gerede partij de voorzieningenrechter van de rechtbank Rotterdam een derde aan te wijzen.
In de praktijk
Voor de vervoerder is dit de weg naar zekerheid dat het document uiteindelijk bij hem terechtkomt, zonder dat hij daarover zelf een knoop hoeft door te hakken.
Voor wie aanspraak maakt op de lading betekent het dat het document niet uit beeld raakt: het ligt bij een derde totdat de zaken zijn afgeleverd. De lading zelf blijft ondertussen bij de vervoerder; wat die daarmee mag doen als hij haar niet kwijt kan, regelt artikel 628 Rv.