Artikel 1061h Rechtsvordering (1061h Rv)

Heeft het scheidsgerecht in de eerste ronde over een vordering of tegenvordering helemaal niet beslist, dan biedt artikel 1061 Rv de mogelijkheid om aanvulling te vragen. Hebben partijen arbitraal hoger beroep afgesproken, dan verandert dat het adres. Artikel 1061h Rv bepaalt dat het vonnis van de eerste aanleg alleen nog in het hoger beroep kan worden aangevuld, en dat het verzoek daartoe binnen de termijn voor dat beroep moet worden gedaan.

Eén loket in plaats van twee

De gedachte is dat de zaak niet op twee plaatsen tegelijk moet worden voortgezet. Zou het eerste scheidsgerecht nog een aanvullend vonnis kunnen wijzen terwijl het tweede scheidsgerecht de zaak al onder zich heeft, dan ontstaan er twee sporen met het risico van uiteenlopende uitkomsten. Door de aanvulling naar het hoger beroep te verplaatsen, blijft alles bij elkaar.

De termijn is die van het beroep

Het verzoek om aanvulling moet worden gedaan binnen de termijn die voor het hoger beroep geldt. Dat is de termijn van artikel 1061c Rv: de termijn die partijen zijn overeengekomen, of anders drie maanden na de dag van verzending van het vonnis. Wie die termijn laat verlopen, kan het vergeten onderdeel niet meer op deze manier alsnog beslist krijgen.

Voor de inhoud van het verzoek blijft de regeling van artikel 1061 Rv de maatstaf: het moet gaan om een vordering of tegenvordering die wél aan het oordeel van arbiters was onderworpen maar waarover niet is beslist. Een beslissing die u onwelgevallig is, is geen ontbrekende beslissing.

Partijen mogen het anders regelen

De slotzin geeft partijen ruimte: zij kunnen bij overeenkomst van dit artikel afwijken. Zij kunnen dus afspreken dat aanvulling toch bij het eerste scheidsgerecht wordt gevraagd, of een andere termijn hanteren. Zulke afspraken staan vaak in het arbitragereglement dat van toepassing is verklaard.

Een voorbeeld

Een onderneming vordert in arbitrage betaling van een aanneemsom en daarnaast vergoeding van vertragingsschade. Het vonnis beslist over de aanneemsom maar zwijgt in het dictum over de vertragingsschade. Omdat partijen arbitraal hoger beroep zijn overeengekomen, moet zij haar verzoek om aanvulling richten aan de tweede instantie, en wel binnen de termijn die ook voor het instellen van beroep geldt. Wacht zij langer, dan raakt zij dat onderdeel kwijt en zou zij er een nieuwe procedure voor moeten beginnen.

In de praktijk

Vergelijk het vonnis direct na ontvangst met uw eigen vorderingen en streep aan wat in het dictum is beslist. Combineer, als u toch al in beroep gaat, het verzoek om aanvulling met het instellen van beroep zelf; dat scheelt tijd en houdt de termijnen overzichtelijk. En controleer eerst het reglement: daarin kan een afwijkende regeling staan die vóór dit artikel gaat.