- Indien iemand ten gevolge van een gebeurtenis waarvoor een ander aansprakelijk is, lichamelijk of geestelijk letsel oploopt, is die ander behalve tot vergoeding van de schade van de gekwetste zelf, ook verplicht tot vergoeding van: a. de kosten die een derde anders dan krachtens een verzekering ten behoeve van de gekwetste heeft gemaakt en die deze laatste, zo hij ze zelf zou hebben gemaakt, van die ander had kunnen vorderen; en b. een bij of krachtens algemene maatregel van bestuur vast te stellen bedrag of bedragen voor nadeel dat niet in vermogensschade bestaat geleden door de in lid 2 genoemde naasten van de gekwetste met ernstig en blijvend letsel.
- De naasten, bedoeld in lid 1 onder b, zijn: a. de ten tijde van de gebeurtenis niet van tafel en bed gescheiden echtgenoot of geregistreerde partner van de gekwetste; b. de levensgezel van de gekwetste, die ten tijde van de gebeurtenis duurzaam met deze een gemeenschappelijke huishouding voert; c. degene die ten tijde van de gebeurtenis de ouder van de gekwetste is; d. degene die ten tijde van de gebeurtenis het kind van de gekwetste is; e. degene die ten tijde van de gebeurtenis duurzaam in gezinsverband de zorg voor de gekwetste heeft; f. degene voor wie de gekwetste ten tijde van de gebeurtenis duurzaam in gezinsverband de zorg heeft; g. een andere persoon die in een zodanige nauwe persoonlijke relatie tot de gekwetste staat, dat uit de eisen van redelijkheid en billijkheid voortvloeit dat hij voor de toepassing van lid 1 onder b als naaste wordt aangemerkt.
- Bij algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld waarmee nader wordt bepaald wanneer letsel als ernstig en blijvend letsel als bedoeld in lid 1 onder b wordt aangemerkt.
- Onverminderd artikel 6, tweede lid, van de Wet aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen kunnen aanspraken van derden ter zake van als gevolg van het letsel geleden schade niet ten nadele van het recht op schadevergoeding van de gekwetste worden uitgeoefend.
- Hij die krachtens lid 1 tot schadevergoeding wordt aangesproken kan hetzelfde verweer voeren dat hem jegens de gekwetste ten dienste zou hebben gestaan.
←
Terug 6:106 · Vergoeding van leed en aantasting in de persoon
Verder 6:107a · Verhaal door de werkgever van doorbetaald loon
→
Boek 6 Artikel 107 (6:107 BW)
Kosten van derden en affectieschade bij letsel
Wettekst
Toelichting
Wie gewond raakt door een gebeurtenis waarvoor een ander aansprakelijk is, kan zijn eigen schade vorderen. Dit artikel breidt dat uit naar twee groepen kosten die bij anderen terechtkomen. Ten eerste de kosten die een derde voor het slachtoffer maakt en die het slachtoffer had kunnen vorderen als hij ze zelf had gemaakt. Ten tweede een vergoeding voor het verdriet van naasten wanneer het letsel ernstig en blijvend is. Die tweede vergoeding bestaat uit bedragen die bij algemene maatregel van bestuur zijn vastgesteld.
Kosten die een ander maakt
Een familielid dat reiskosten naar het ziekenhuis maakt, een partner die minder gaat werken om te verzorgen, een ouder die aanpassingen betaalt: die uitgaven zouden anders tussen wal en schip vallen. De regel is dat zij vergoedbaar zijn voor zover het slachtoffer ze had kunnen vorderen als hij ze zelf had gedragen. Kosten die iemand op grond van een verzekering draagt, vallen buiten deze regeling; daarvoor bestaan eigen verhaalsregels.
Vergoeding voor naasten
Bij ernstig en blijvend letsel bestaat daarnaast recht op een vergoeding voor het leed van naasten. De wet somt op wie daaronder vallen.
- Partner en gezin. De echtgenoot of geregistreerde partner, de levensgezel met wie duurzaam een gemeenschappelijke huishouding wordt gevoerd, de ouder en het kind.
- Zorgrelaties. Degene die duurzaam in gezinsverband voor het slachtoffer zorgt, en degene voor wie het slachtoffer die zorg juist had.
- De vangnetcategorie. Iemand die in een zo nauwe persoonlijke relatie tot het slachtoffer staat dat het redelijk is hem als naaste aan te merken.
Wanneer letsel als ernstig en blijvend geldt, kan bij algemene maatregel van bestuur nader worden bepaald. De hoogte ligt vast in bedragen die eveneens langs die weg zijn vastgesteld; er wordt dus niet per geval onderhandeld over de omvang.
De positie van het slachtoffer blijft voorop
Aanspraken van derden mogen niet ten koste gaan van het recht op schadevergoeding van het slachtoffer zelf; voor het verkeer geldt daarbij een bijzondere regeling in de Wet aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen. Verder kan degene die door een derde wordt aangesproken dezelfde verweren voeren die hij tegenover het slachtoffer had kunnen gebruiken. Was er bijvoorbeeld eigen schuld aan de kant van het slachtoffer, dan werkt die ook door in de vordering van de naaste.
Een voorbeeld
Een jongen raakt bij een ongeval blijvend zwaar gehandicapt. Zijn moeder stopt met werken om hem te verzorgen en maakt maandenlang reiskosten. Die kosten kunnen langs deze weg worden vergoed, omdat de jongen ze had kunnen vorderen als hij ze zelf had gemaakt. Daarnaast hebben zijn ouders aanspraak op de vaste vergoeding voor naasten, omdat het letsel ernstig en blijvend is.
In de praktijk
Houd van meet af aan bij welke kosten familieleden maken en wie welke zorg verleent; noteer data, uren en bedragen. Meld bij de aansprakelijke partij of haar verzekeraar zowel de schade van het slachtoffer als de posten van naasten, en houd die administratief uit elkaar. Verwacht dat de wederpartij dezelfde verweren opwerpt tegen de naaste als tegen het slachtoffer, en bereid die discussie in één keer voor.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Welke kosten van hulp door anderen zijn schade?
Na een medische fout kon de benadeelde bepaalde huishoudelijke werkzaamheden niet meer zelf verrichten. De Hoge Raad oordeelde dat de kosten van huishoudelijke hulp moeten worden vergoed voor zover het in de situatie van het slachtoffer normaal en gebruikelijk is dat die werkzaamheden door professionele, betaalde hulpverleners worden gedaan. Belangrijk is dat artikel 6:107 BW aan derden weliswaar een eigen vorderingsrecht geeft, maar het recht van het slachtoffer zelf om vergoeding te vorderen niet beperkt. Het arrest bepaalt de maatstaf voor zorgschade bij letsel.
-
Welke schade is rechtstreeks door het strafbare feit geleden?
In zijn beschouwingen over de vordering van de benadeelde partij stelt de Hoge Raad vast dat deze eenvoudige procedure niet dezelfde processuele waarborgen biedt als een gewone civiele procedure, onder meer omdat er maar in beperkte mate plaats is voor bewijslevering. Dat bezwaar wordt ondervangen door de mogelijkheid de vordering niet-ontvankelijk te verklaren: die regeling verplicht de strafrechter daartoe als hij niet verzekerd acht dat beide partijen voldoende gelegenheid hebben gehad hun standpunt naar voren te brengen en, voor zover nodig en mogelijk, daarvan bewijs te leveren.
-
Moet de benadeelde de zorgverlener echt betalen?
De vraag was of de benadeelde vergoeding kan vorderen van zorg die een naaste hem feitelijk kosteloos verleent. De Hoge Raad herhaalde dat bij aansprakelijkheid voor letselschade de kosten van verzorging en verpleging aan de benadeelde moeten worden vergoed wanneer hij die werkzaamheden door het letsel niet meer zelf kan verrichten, voor zover het gaat om werk waarvan het in zijn situatie normaal en gebruikelijk is dat professionele, voor hun diensten gehonoreerde hulpverleners het verrichten; dat is niet anders als derden het in feite verrichten zonder daarvoor kosten in rekening te brengen. Voor toewijzing van die vordering is niet vereist dat de benadeelde tegenover de derde tot betaling verplicht is, en evenmin dat hij de vergoeding aan de derde doorbetaalt. Artikel 6:107 lid 1, aanhef en onder a, BW geeft de derde daarnaast een eigen recht op schadevergoeding; dat recht en het vorderingsrecht van de benadeelde bestaan naast elkaar.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.