- Iedere hoofdelijke schuldenaar is bevoegd namens de overige schuldenaren een aanbod tot afstand om niet van het vorderingsrecht te aanvaarden, voor zover de afstand ook de andere schuldenaren betreft.
- Uitstel van betaling, door de schuldeiser aan een der schuldenaren verleend, werkt ook ten aanzien van zijn medeschuldenaren, voor zover blijkt dat dit de bedoeling van de schuldeiser is.
Boek 6 Artikel 9 (6:9 BW)
Kwijtschelding aanvaarden en uitstel dat ook voor de anderen geldt
Wettekst
Toelichting
Bij hoofdelijkheid staan meerdere schuldenaren tegenover één schuldeiser. Dit artikel regelt twee situaties waarin wat de schuldeiser met één van hen afspreekt, ook de anderen raakt: het aanvaarden van kwijtschelding en het verlenen van uitstel van betaling. In beide gevallen gaat het erom dat de groep niet uiteenvalt door een gesprek waar de meeste schuldenaren niet bij waren.
Kwijtschelding namens de anderen
Doet de schuldeiser afstand van zijn vordering zonder daarvoor iets terug te vragen, dan mag iedere hoofdelijke schuldenaar dat aanbod ook namens de anderen aanvaarden, voor zover die afstand ook op hen betrekking heeft. Wie het aanbod krijgt, hoeft dus niet eerst iedereen op te sporen en om toestemming te vragen. Dat is praktisch: het aanbod is voor de anderen alleen maar gunstig, en zij worden er niet slechter van.
De bevoegdheid reikt niet verder dan de afstand zelf. Ziet de kwijtschelding alleen op het aandeel van één schuldenaar, dan kan die schuldenaar niet met een handtekening de anderen erbij trekken. En gaat er een tegenprestatie tegenover, dan is er geen afstand om niet en geldt deze regel niet.
Uitstel van betaling
Geeft de schuldeiser aan één schuldenaar uitstel, dan werkt dat ook tegenover de medeschuldenaren, maar alleen voor zover blijkt dat de schuldeiser dat zo heeft bedoeld. Uitgangspunt is dus het omgekeerde van wat veel mensen denken: uitstel is in beginsel een persoonlijke gunst. Wie zich als medeschuldenaar op dat uitstel wil beroepen, moet aanwijzingen hebben dat het breder was bedoeld.
- Leg uitstel schriftelijk vast. Uit de tekst moet blijken of het alleen voor de aangeschrevene geldt of voor iedereen.
- Let op de bewoordingen. Een betalingsregeling gericht aan één persoon zegt in de regel niets over de positie van de rest.
- Reken niet op stilzwijgen. Dat de schuldeiser de anderen een tijdje met rust laat, is geen uitstel.
Waarom dit uitmaakt
Een voorbeeld. Twee compagnons zijn hoofdelijk verbonden voor een leverancierskrediet. De leverancier laat aan de ene compagnon weten dat hij pas over drie maanden hoeft te betalen. Blijkt uit die brief niet dat het uitstel ook voor de ander geldt, dan kan de leverancier de tweede compagnon meteen aanspreken. Andersom: biedt de leverancier aan de hele schuld kwijt te schelden, dan kan één van de twee dat aanbod voor beiden aannemen.
In de praktijk
Bent u schuldenaar en krijgt u uitstel, vraag dan uitdrukkelijk of het ook voor uw medeschuldenaren geldt en laat dat schriftelijk bevestigen. Anders loopt u het risico dat de schuldeiser bij hen aanklopt en dat u vervolgens via de onderlinge bijdrageplicht alsnog wordt aangesproken. Bent u schuldeiser, wees dan even duidelijk: schrijf op wie het uitstel betreft, zodat er later geen misverstand ontstaat over wie u nog kunt aanspreken.
Houd ook in het oog dat kwijtschelding tegenover de schuldeiser iets anders is dan de onderlinge afrekening. Wie door de schuldeiser wordt vrijgelaten, is daarmee nog niet van zijn bijdrageplicht tegenover zijn medeschuldenaren af; artikel 6:14 BW regelt dat afzonderlijk.