Boek 1 Artikel 121 (1:121 BW)

Echtgenoten hebben veel ruimte om hun vermogen naar eigen inzicht te regelen. Zij kunnen bij huwelijkse voorwaarden afwijken van de regels van de wettelijke gemeenschap, zolang zij niet in strijd komen met dwingende wetsbepalingen, de goede zeden of de openbare orde. Op die vrijheid stelt de wet daarnaast twee harde grenzen.

De eerste grens: schulden en goederen in verhouding

U kunt niet afspreken dat een van beiden een groter aandeel in de schulden draagt dan zijn aandeel in de goederen van de gemeenschap. Het aandeel in de schulden mag dus niet uitstijgen boven het aandeel in de baten. De vergelijking wordt gemaakt binnen de gemeenschap: het gaat om de goederen der gemeenschap en de schulden die daartegenover staan.

De tweede grens: gezag en langstlevende

In huwelijkse voorwaarden kan niet worden afgeweken van de rechten die uit het ouderlijk gezag voortvloeien, en evenmin van de rechten die de wet aan een langstlevende echtgenoot toekent.

Wat wel kan

Binnen die grenzen is veel mogelijk: elke gemeenschap uitsluiten, alleen bepaalde goederen samenvoegen, jaarlijks of pas aan het einde verrekenen, afspraken maken over de kosten van de huishouding en over vergoedingsrechten. De notaris vertaalt uw wensen naar bepalingen die standhouden.