Boek 1 Artikel 26d (1:26d BW)

Een verzoek over een buitenlands stuk valt of staat bij het stuk zelf. Artikel 1:26d BW geeft de rechter daarom de bevoegdheid om te verlangen dat een authentiek afschrift van de buitenlandse akte of uitspraak wordt overgelegd, en verklaart een regeling uit het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van overeenkomstige toepassing.

Wat authentiek betekent

Authentiek is niet hetzelfde als een kopie. Het gaat om een afschrift dat door de bevoegde buitenlandse instantie zelf is afgegeven en dat als zodanig herkenbaar is. Een scan, een foto of een vertaling zonder het onderliggende stuk is dat niet. De reden is eenvoudig: de rechter moet kunnen vaststellen dat het document werkelijk uit de registers van dat land komt.

De bepaling is een kan-bepaling. De rechter hoeft niet altijd een authentiek afschrift te eisen; hij mag dat doen als hij daar aanleiding toe ziet. In de praktijk gebeurt dat vrijwel altijd wanneer er iets is dat vragen oproept, en zelden wanneer alle betrokkenen het over de inhoud eens zijn.

De aansluiting op het procesrecht

Voor de verdere gang van zaken sluit de wet aan bij het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Daar staat hoe met stukken uit het buitenland wordt omgegaan en wat er van de verzoeker mag worden gevraagd. Denk aan de eis dat er een vertaling bij komt en aan de gebruikelijke waarborgen dat het document echt is, zoals legalisatie of een apostille.

Wat als u het stuk niet krijgt

Soms is een authentiek afschrift eenvoudigweg niet te krijgen, bijvoorbeeld omdat de registers zijn vernield of het land onbereikbaar is. Dat is geen doodlopende weg, maar het verlegt de zaak. Kan het stuk niet worden overgelegd, dan komen de bepalingen in beeld die het mogelijk maken de gegevens door de rechter te laten vaststellen en daarvan alsnog een akte te laten opmaken.

Leg dan wel uit waaróm het niet lukt. Een verklaring van de betreffende instantie, een bericht van de ambassade of documentatie waaruit blijkt dat de registers er niet meer zijn, maakt het verschil tussen een verzoek dat strandt en een verzoek dat wordt toegewezen.

Een voorbeeld. Een man legt bij zijn verzoek een kopie van zijn buitenlandse geboorteakte over. De rechtbank vraagt om het authentieke afschrift. Hij vraagt dat op bij de gemeente in het land van herkomst, laat het legaliseren en vertalen, en dient het na. Daarna kan de zaak inhoudelijk worden beoordeeld.

In de praktijk

Begin met het opvragen van het authentieke afschrift zodra u aan zo'n procedure denkt; in sommige landen duurt dat maanden. Laat het daarna vertalen door een beëdigd vertaler en regel de legalisatie of apostille. Wie dat vooraf in orde maakt, voorkomt dat de rechter de zaak moet aanhouden en de behandeling opnieuw moet worden gepland.