Boek 1 Artikel 265g (1:265g BW)

Ouders die uit elkaar zijn hebben vaak een zorgregeling of een omgangsregeling die door de rechter is vastgesteld of die zij zelf hebben afgesproken. Loopt er een ondertoezichtstelling, dan kan blijken dat die regeling het kind schaadt of onuitvoerbaar is geworden. Dit artikel maakt het mogelijk dat de kinderrechter zo'n regeling voor de duur van de ondertoezichtstelling vaststelt of wijzigt.

Wanneer de kinderrechter dit kan doen

Er moet een ondertoezichtstelling lopen en de aanpassing moet noodzakelijk zijn in het belang van de minderjarige. Het gaat om twee soorten regelingen: de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken tussen ouders die samen het gezag hebben, en de regeling van de omgang met een ouder of een andere omgangsgerechtigde. Zo hoeft er niet naast de kinderbeschermingszaak een aparte procedure te worden gestart.

Wie het verzoek indient

Het eerste verzoek komt van de gecertificeerde instelling die de ondertoezichtstelling uitvoert; zij ziet immers van dichtbij hoe de regeling uitpakt. Een eenmaal genomen beslissing kan daarna worden gewijzigd op verzoek van:

• een ouder die het gezag heeft, alleen of samen met de andere ouder;
• een omgangsgerechtigde, dus ook een ouder zonder gezag die recht op omgang heeft;
• de minderjarige van twaalf jaar of ouder;

- de gecertificeerde instelling die de ondertoezichtstelling uitvoert.

De grond voor wijziging

Wijziging kan als de omstandigheden nadien zijn veranderd, of als de eerdere beslissing berustte op onjuiste of onvolledige gegevens. Dat tweede is een reële ingang: in een crisis wordt soms beslist op informatie die later niet blijkt te kloppen. Belangrijk is dat de regeling is bedoeld om het kind rust te geven, niet om een van de ouders op afstand te zetten; de rechter toetst dan ook aan het belang van het kind.

Wat er gebeurt als de maatregel eindigt

Zodra de ondertoezichtstelling is geëindigd, blijft de regeling niet in de lucht hangen. Zij geldt dan verder als een gewone zorgregeling tussen ouders met gezag of als een gewone omgangsregeling, met de artikelen 1:253a en 1:377a BW als basis. Wie haar daarna wil wijzigen, volgt dus de normale weg naar de rechtbank.

Een voorbeeld. Twee ouders hebben een weekregeling waarbij hun dochter om en om bij ieder verblijft. Tijdens de ondertoezichtstelling blijkt het wisselen elke week tot ruzies te leiden waar het kind onder lijdt. De instelling verzoekt de kinderrechter om een rustiger regeling met minder wisselmomenten. Na afloop van de ondertoezichtstelling loopt die regeling door totdat een van de ouders de rechtbank om wijziging vraagt.

In de praktijk

Merkt u dat een bestaande regeling in de nieuwe situatie niet werkt, bespreek dat dan eerst met de gezinsvoogd; een eerste beslissing langs deze weg kan alleen de instelling aan de kinderrechter vragen. Heeft de kinderrechter op grond van dit artikel eenmaal iets bepaald, dan kunt u als ouder of omgangsgerechtigde zelf om wijziging daarvan vragen. Berust de regeling die vastloopt niet op dit artikel, dan loopt uw weg via artikel 1:253a BW of artikel 1:377a BW. Mediation kan helpen om de wisselmomenten praktisch te regelen, zeker als de communicatie tussen de ouders het echte knelpunt is.