- De tot het gezag bevoegde ouder van het kind, die nimmer het gezag gezamenlijk met de moeder uit wie het kind is geboren heeft uitgeoefend, kan de rechtbank verzoeken de ouders met het gezamenlijk gezag dan wel hem alleen met het gezag over het kind te belasten.
- Indien het verzoek ertoe strekt de ouders met het gezamenlijk gezag te belasten en de andere ouder met gezamenlijk gezag niet instemt, wordt het verzoek slechts afgewezen indien: a. er een onaanvaardbaar risico is dat het kind klem of verloren zou raken tussen de ouders en niet te verwachten is dat hierin binnen afzienbare tijd voldoende verbetering zou komen, of b. afwijzing anderszins in het belang van het kind noodzakelijk is.
- Wanneer de andere ouder het gezag over het kind uitoefent, wordt het verzoek om de tot het gezag bevoegde ouder, bedoeld in het eerste lid, alleen met het gezag te belasten slechts ingewilligd, indien de rechtbank dit in het belang van het kind wenselijk oordeelt.
- Wanneer niet in het gezag is voorzien of wanneer een voogd het gezag uitoefent, wordt het verzoek om de tot het gezag bevoegde ouder, bedoeld in het eerste lid, alleen met het gezag te belasten slechts afgewezen, indien gegronde vrees bestaat dat bij inwilliging de belangen van het kind zouden worden verwaarloosd.
- Een verzoek om de ouders met het gezamenlijk gezag te belasten als bedoeld in het eerste lid, kan ook door de moeder uit wie het kind is geboren worden gedaan.
Boek 1 Artikel 253c (1:253c BW)
Gezag voor de ouder die nooit gezag had
Wettekst
Toelichting
Een ouder die het gezag nooit samen met de moeder uit wie het kind is geboren heeft uitgeoefend, kan zich tot de rechtbank wenden. Hij kan vragen om gezamenlijk gezag of om gezag voor hem alleen. Voorwaarde is dat hij tot het gezag bevoegd is. In de praktijk is dit de weg voor de vader of duomoeder die het kind heeft erkend maar bij die erkenning geen gezag kreeg.
Verzoek om gezamenlijk gezag
Stemt de andere ouder in, dan is er geen probleem. Stemt zij niet in, dan wijst de rechtbank het verzoek alleen af op twee gronden: als er een onaanvaardbaar risico is dat het kind "klem of verloren" raakt tussen de ouders zonder uitzicht op voldoende verbetering binnen afzienbare tijd, of als afwijzing anderszins noodzakelijk is in het belang van het kind. Toewijzing is dus de hoofdregel; de verzoekende ouder hoeft niet aan te tonen dat gezamenlijk gezag goed is voor het kind, er moet juist een grond zijn om het verzoek af te wijzen.
Ook de moeder uit wie het kind is geboren kan zelf om gezamenlijk gezag vragen. Dat is praktisch wanneer zij wil dat de andere ouder mee gaat beslissen en die daar zelf niet om verzoekt.
Verzoek om alleen het gezag
Vraagt de ouder om het gezag alleen, dan hangt de toets af van wie het gezag nu heeft. Oefent de andere ouder het gezag uit, dan wordt het verzoek slechts ingewilligd als de rechtbank dat in het belang van het kind wenselijk oordeelt. Dat is een zware toets: een bestaande gezagssituatie wordt niet zomaar omgedraaid.
Is er niet in het gezag voorzien of oefent een voogd het gezag uit, dan geldt de omgekeerde maatstaf: afwijzing volgt alleen bij gegronde vrees dat de belangen van het kind worden verwaarloosd. De wet geeft de ouder in die situatie dus voorrang boven een derde.
Wat toewijzing betekent
Wordt het verzoek toegewezen en oefende de ander tot dan toe het gezag uit, dan verliest die het gezag, tenzij de beslissing juist gezamenlijk gezag oplevert. Dat gevolg staat in artikel 1:253e BW. Gezag is en blijft dus iets anders dan omgang en dan de plicht bij te dragen in de kosten van het kind: die blijven bestaan bij de ouder zonder gezag.
Een voorbeeld. Een man heeft zijn dochter erkend maar er is destijds afgesproken dat de moeder het gezag alleen uitoefent. Twee jaar later wil hij mee kunnen beslissen over school en behandeling. Hij verzoekt de rechtbank de ouders met gezamenlijk gezag te belasten. De moeder is het er niet mee eens, maar er is geen onaanvaardbaar risico dat het kind klem raakt; het verzoek wordt toegewezen.
In de praktijk
Voor dit verzoek hebt u een advocaat nodig en dient u het in bij de rechtbank. Wees concreet over hoe u aan het gezag invulling wilt geven en hoe het overleg met de andere ouder verloopt, want juist dat weegt de rechter. Loopt de communicatie stroef maar niet onherstelbaar, dan kan mediation het beeld voor de zitting verbeteren.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Reikwijdte van de wijzigingsbevoegdheid
De vader verzocht beeindiging van het gezamenlijk gezag waarmee de rechter beide ouders eerder op zijn verzoek had belast, en toekenning van het eenhoofdig gezag aan hem; rechtbank en hof wezen dat toe. In cassatie voerde de moeder aan dat de wijzigingsbepaling dit geval niet noemt en daarom niet kan worden toegepast. De Hoge Raad verwierp die klacht: een redelijke wetsuitleg brengt mee dat de bepaling van overeenkomstige toepassing is, zodat ook door de rechter toegekend gezamenlijk gezag langs deze weg kan worden gewijzigd.
-
Erkenning en gezag in één procedure?
Een ouder verzocht vervangende toestemming tot erkenning en tegelijk om met het gezag over het kind te worden belast. De Hoge Raad oordeelde dat geen rechtsregel zich ertegen verzet dat beide verzoeken samen worden gedaan en dat de rechter daarop niet in aparte procedures hoeft te beslissen. De rechter kan bijvoorbeeld bij tussenuitspraak de vervangende toestemming verlenen en de beslissing over het gezag aanhouden totdat de akte van erkenning is overgelegd. Dat scheelt de betrokkenen een tweede procedure.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.