← Terug 1:253g · Gezag na overlijden van de ouder met eenhoofdig gezag Verder 1:253ha · Meerderjarigverklaring van de minderjarige moeder →

Boek 1 Artikel 253h (1:253h BW)

Wijziging van een voogdijbenoeming ten gunste van de ouder

Wettekst

  1. Indien na het overlijden van één der ouders een voogd is benoemd, kan de rechter deze beslissing te allen tijde in dier voege wijzigen, dat de overlevende ouder mits deze daartoe bevoegd is, alsnog met het gezag wordt belast.
  2. Hij gaat hiertoe slechts over op verzoek van de overlevende ouder, en niet dan op grond dat nadien de omstandigheden zijn gewijzigd, of dat bij het nemen van de beslissing van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan.
  3. Wanneer de andere ouder een voogd had aangewezen overeenkomstig artikel 292 van dit boek en deze inmiddels is opgetreden, is dit artikel van overeenkomstige toepassing met dien verstande dat, mits het verzoek van de overlevende ouder binnen één jaar na het begin van de voogdij wordt gedaan, dit verzoek slechts wordt afgewezen indien de rechter oordeelt dat het belang van de minderjarige zich tegen inwilliging verzet.

Toelichting

Na het overlijden van een ouder kan een voogd zijn benoemd. Deze bepaling geeft de overlevende ouder de mogelijkheid om daar later op terug te komen: de rechter kan de beslissing op elk moment wijzigen en die ouder alsnog met het gezag belasten, mits hij daartoe bevoegd is. Het gaat dus om een correctie achteraf, niet om een nieuwe zaak.

Alleen op verzoek van de ouder

De rechter doet dit uitsluitend op verzoek van de overlevende ouder. De voogd, een familielid of de raad voor de kinderbescherming kan deze wijziging niet vragen. Daarmee is de bepaling geschreven voor de ouder die eerder buiten beeld bleef of die destijds niet in staat was het gezag op zich te nemen.

De twee gronden

Er zijn maar twee gronden. De eerste is dat de omstandigheden nadien zijn gewijzigd: de situatie van de ouder of van het kind is wezenlijk anders geworden. De tweede is dat de eerdere beslissing berustte op onjuiste of onvolledige gegevens. Zonder een van die twee blijft de benoeming staan, hoe graag de ouder ook zelf het gezag zou willen.

De bijzondere regel bij een aangewezen voogd

Had de overleden ouder zelf een voogd aangewezen op de manier van artikel 1:292 BW en is die voogd inmiddels opgetreden, dan geldt een gunstiger regime, mits de overlevende ouder er snel bij is. Doet hij zijn verzoek binnen één jaar na het begin van de voogdij, dan wordt het alleen afgewezen als de rechter oordeelt dat het belang van de minderjarige zich daartegen verzet. Hij hoeft dan dus geen gewijzigde omstandigheden aan te tonen.

Laat de ouder dat jaar verstrijken, dan valt hij terug op de gewone gronden: gewijzigde omstandigheden of onjuiste of onvolledige gegevens. De termijn is daarmee geen harde vervaltermijn voor elk verzoek, maar hij bepaalt wel hoe zwaar u het krijgt.

Een voorbeeld. Na het overlijden van de moeder treedt de door haar aangewezen zus als voogd op. De vader, die het gezag nooit had, wil zijn zoon zelf opvoeden. Verzoekt hij binnen een jaar, dan wordt zijn verzoek toegewezen tenzij het belang van zijn zoon zich ertegen verzet. Verzoekt hij pas na drie jaar, dan moet hij aantonen dat de omstandigheden sindsdien zijn veranderd.

In de praktijk

Let op de termijn: wie het gezag wil, doet er goed aan niet te wachten. Verzamel concreet wat er is veranderd sinds de benoeming, bijvoorbeeld in uw woonsituatie of gezondheid. Het verzoek dient u via een advocaat in bij de rechter; de belangen van het kind bij rust en continuïteit wegen daarbij zwaar mee.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Krijgt de overlevende ouder het gezag van de voogd?

    Hoge Raad · 2004-11-19 · ECLI:NL:HR:2004:AQ8088

    Na het overlijden van de moeder trad de voogd op die zij bij testament had benoemd; de vader verzocht binnen een jaar alsnog met het gezag over zijn dochter te worden belast. Voor zo'n verzoek geldt een enge maatstaf: het wordt alleen afgewezen als gegronde vrees bestaat dat de belangen van het kind bij inwilliging zouden worden verwaarloosd. De Hoge Raad overwoog dat het recht van de ouder om het gezag over zijn kind uit te oefenen weliswaar voorop staat, maar zijn begrenzing vindt in het welzijn van het kind, zodat de rechter bevoegd en gehouden is de belangen van het kind te wegen. Het beroep van de vader werd verworpen.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 1:253g · Gezag na overlijden van de ouder met eenhoofdig gezag Verder 1:253ha · Meerderjarigverklaring van de minderjarige moeder →