Boek 1 Artikel 29e (1:29e BW)

De wet zegt dát de Commissie van advies bestaat, hoe zij is samengesteld en wat zij in grote lijnen doet. De details laat zij aan de minister. Artikel 1:29e BW geeft de minister van Justitie de bevoegdheid om nadere regels te stellen over de taak en de werkwijze van de Commissie.

Wat een delegatiebepaling is

Een bepaling als deze heet een delegatiebepaling: de wetgever regelt de hoofdzaak zelf en laat de uitwerking over aan een lagere regeling. Dat is gebruikelijk waar het om uitvoering gaat. Een wetboek is er niet op gebouwd om praktische afspraken te bevatten die af en toe moeten worden bijgesteld.

Waar zulke regels over gaan

Taak en werkwijze zijn naar hun aard uitvoeringsonderwerpen: hoe een verzoek om advies bij de Commissie terechtkomt, hoe zij haar werk organiseert en hoe zij tot een advies komt. Het gaat om de gang van zaken, niet om de vraag wie er gelijk heeft in een concrete zaak. Zulke onderwerpen lenen zich slecht voor een wetboek, omdat ze meebewegen met de organisatie en met de hoeveelheid vragen die binnenkomt.

Waar de grens ligt

De minister kan met zulke regels niet buiten het wettelijk kader treden. Dat de Commissie er is, dat zij op verzoek adviseert, dat de ambtenaar bij gerede twijfel verplicht advies inwint en dat afwijken van een advies gemeld moet worden, staat in de wet zelf. Een ministeriële regeling kan die kern niet opzijzetten of uitbreiden.

Dat is voor burgers de belangrijkste boodschap in dit artikel. Uw rechten tegenover de burgerlijke stand liggen in de wet vast; wat de minister regelt, gaat over de binnenkant van het adviesproces.

Een voorbeeld van het verschil. Of uw gemeente bij twijfel advies moet vragen, volgt uit de wet en kan de minister niet veranderen. Hoe dat verzoek eruitziet en langs welke weg het bij de Commissie komt, is precies het soort onderwerp dat in nadere regels kan worden vastgelegd.

In de praktijk

Voor de burger is dit artikel achtergrond. Merkt u dat een adviesaanvraag lang duurt, dan is de gemeente uw aanspreekpunt en niet de minister of de Commissie. Blijft een beslissing uit, vraag dan schriftelijk om een besluit: pas met een besluit in handen kunt u verder naar de rechtbank.