← Terug 1:253sa · Gezag van rechtswege van de partner van een ouder Verder 1:253u · Aanvang van het gezamenlijk gezag met een niet-ouder →

Boek 1 Artikel 253t (1:253t BW)

Gezamenlijk gezag van een ouder en een ander

Wettekst

  1. Indien het gezag over een kind bij één ouder berust, kan de rechtbank op gezamenlijk verzoek van de met het gezag belaste ouder en een ander dan de ouder die in een nauwe persoonlijke betrekking tot het kind staat, hen gezamenlijk met het gezag over het kind belasten.
  2. In het geval dat het kind tevens in familierechtelijke betrekking staat tot een andere ouder wordt het verzoek slechts toegewezen, indien: a. de ouder en de ander op de dag van het verzoek gedurende ten minste een aaneengesloten periode van een jaar onmiddellijk voorafgaande aan het verzoek gezamenlijk de zorg voor het kind hebben gehad; en b. de ouder die het verzoek doet op de dag van het verzoek gedurende ten minste een aaneengesloten periode van drie jaren alleen met het gezag belast is geweest.
  3. Het verzoek wordt afgewezen indien, mede in het licht van de belangen van een andere ouder, gegronde vrees bestaat dat bij inwilliging de belangen van het kind zouden worden verwaarloosd.
  4. Het gezamenlijk gezag, bedoeld in het eerste lid, kan niet worden toegekend in de gevallen, bedoeld in artikel 253q, eerste lid, en artikel 253r. Het staat niet open voor rechtspersonen.
  5. Een verzoek als bedoeld in het eerste lid kan vergezeld gaan van een verzoek tot wijziging van de geslachtsnaam van het kind in de geslachtsnaam van de met het gezag belaste ouder of de ander, of van een ouder en de ander in een vrij te bepalen volgorde. Artikel 5, veertiende lid, is van overeenkomstige toepassing. Een zodanig verzoek wordt afgewezen, indien a. het kind van twaalf jaar of ouder ter gelegenheid van zijn verhoor niet heeft ingestemd met het verzoek; b. het verzoek, bedoeld in het eerste lid, wordt afgewezen; of c. het belang van het kind zich tegen toewijzing verzet.

Toelichting

Als het gezag over een kind bij één ouder ligt, kan die ouder samen met een ander verzoeken hen gezamenlijk met het gezag te belasten. Die ander is geen ouder van het kind, maar staat er wel in een nauwe persoonlijke betrekking toe: in de praktijk vaak de partner van de ouder, die het kind mee opvoedt. De rechtbank beslist; het verzoek moet van beiden samen komen.

Als er een tweede ouder is

Staat het kind ook in familierechtelijke betrekking tot een andere ouder, dan gelden twee harde eisen. De ouder en de ander moeten op de dag van het verzoek ten minste een aaneengesloten jaar direct daaraan voorafgaand samen voor het kind hebben gezorgd. En de verzoekende ouder moet op die dag ten minste drie aaneengesloten jaren alleen met het gezag belast zijn geweest. Wordt aan één van die termijnen niet voldaan, dan is het verzoek te vroeg.

Deze termijnen beschermen de positie van de andere ouder. Zij zorgen ervoor dat pas na een langere, stabiele periode een niet-ouder naast de ouder gezag krijgt.

De toets van de rechtbank

Ook als aan de termijnen is voldaan, kan het verzoek stranden. De rechtbank wijst het af wanneer zij, ook kijkend naar de positie van de andere ouder, gegronde vrees heeft dat het kind door de toewijzing tekort wordt gedaan. Die andere ouder wordt dus uitdrukkelijk in de beoordeling betrokken, ook al is hij geen partij bij het verzoek. Verder is dit gezamenlijk gezag uitgesloten in het geval van artikel 1:253q BW, eerste lid — twee ouders met gezamenlijk gezag van wie er één onbevoegd wordt — en in dat van artikel 1:253r BW, en het staat niet open voor rechtspersonen.

Meteen ook de achternaam

Bij het verzoek kan tegelijk om wijziging van de geslachtsnaam van het kind worden gevraagd: in de naam van de ouder, in die van de ander, of in een combinatie van beide in een zelf te kiezen volgorde. Op die combinatie werkt het veertiende lid van artikel 1:5 BW door, en dat stelt een grens: heeft de ouder of de ander zelf al een naam die uit twee geslachtsnamen is opgebouwd, dan kan daaruit hooguit één naam aan het kind worden meegegeven. Het naamsverzoek wordt afgewezen als het kind twaalf jaar of ouder is en bij zijn verhoor niet instemt, als het gezagsverzoek zelf wordt afgewezen, of als het belang van het kind zich ertegen verzet.

Wat het gezag oplevert

Wordt het verzoek toegewezen, dan beslist de ander mee over school, behandeling en verblijf, en kan hij het kind vertegenwoordigen. Hij wordt daardoor geen ouder van het kind. Wel ontstaat er een onderhoudsplicht: artikel 1:253w BW regelt dat de ander verplicht is levensonderhoud te verstrekken, ook nog een tijd nadat het gezamenlijk gezag is geëindigd.

Een voorbeeld. Een moeder heeft al vier jaar alleen het gezag over haar dochter en woont ruim twee jaar samen met haar partner, die het kind mee opvoedt. Zij dienen samen een verzoek in. Aan de termijnen is voldaan; als er geen gegronde vrees bestaat voor verwaarlozing van de belangen van het kind, ook bezien vanuit de vader, wordt het toegewezen.

In de praktijk

Reken de termijnen goed na voordat u het verzoek indient; te vroeg indienen leidt tot afwijzing. De rechtbank behandelt het verzoek en bijstand van een advocaat is daarbij verplicht. Bedenk vooraf of u ook de achternaam wilt wijzigen, want dat kan in hetzelfde verzoek en bespaart een aparte procedure. Een kind van twaalf jaar of ouder moet daar zelf mee instemmen.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Wanneer wordt naamswijziging van het kind afgewezen?

    Hoge Raad · 2003-01-24 · ECLI:NL:HR:2003:AF0204

    De moeder en haar nieuwe partner kregen samen het gezag over haar twee kinderen en verzochten daarbij ook de geslachtsnaam van de kinderen te wijzigen in die van de partner. Een dergelijk verzoek wordt afgewezen als het belang van het kind zich tegen toewijzing verzet; dat vergt een afweging van de omstandigheden waarbij aan het belang van de minderjarige groot gewicht moet worden toegekend. De rechter mocht hier doorslaggevend achten dat de kinderen zich met hun vader blijven identificeren, wat zwaarder woog dan het belang bij eenheid van het nieuwe gezin. De Hoge Raad liet dat oordeel in stand.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 1:253sa · Gezag van rechtswege van de partner van een ouder Verder 1:253u · Aanvang van het gezamenlijk gezag met een niet-ouder →