Boek 1 Artikel 253g (1:253g BW)

Wanneer de ouder overlijdt die het gezag alleen uitoefende, ontstaat er een gat: er is geen gezagdrager meer. De rechter moet dan bepalen wie het gezag krijgt, de overlevende ouder of een derde. Anders dan bij gezamenlijk gezag gaat dat niet vanzelf; er is altijd een beslissing nodig.

Wie het aan de rechter voorlegt

De rechter beslist op verzoek van de raad voor de kinderbescherming, op verzoek van de overlevende ouder, of uit eigen beweging.

De maatstaf voor de overlevende ouder

Vraagt de overlevende ouder om het gezag, dan wordt dat verzoek alleen afgewezen als de rechter oordeelt dat het belang van de minderjarige zich daartegen verzet.

Het vierde lid bepaalt dat het derde lid mede van toepassing is indien de overleden ouder overeenkomstig artikel 1:292 BW een voogd had aangewezen.

Wanneer een derde het gezag krijgt

Is er geen overlevende ouder, wil die het gezag niet, of verzet het belang van het kind zich tegen zijn gezag, dan wordt een derde met het gezag belast. Dat is dan voogdij: gezag door iemand die geen ouder is. In de praktijk kan dat een familielid zijn dat het kind al kent, maar ook een instelling.

Een voorbeeld. Een moeder die het gezag over haar dochter alleen uitoefende, overlijdt. De vader, die het kind heeft erkend maar nooit gezag had, verzoekt de rechter hem met het gezag te belasten. Zijn verzoek wordt toegewezen tenzij het belang van zijn dochter zich daartegen verzet.

In de praktijk

Handel snel na het overlijden: zolang er geen gezagdrager is, kan niemand rechtsgeldig voor het kind beslissen. Neem contact op met een advocaat om een verzoek bij de rechtbank in te dienen; ondertussen kan de raad voor de kinderbescherming ook zelf in beweging komen.