Boek 1 Artikel 437 (1:437 BW)

Een bewind hoeft niet op één paar schouders te rusten. De rechter kan twee bewindvoerders benoemen, tenzij er gegronde redenen zijn die zich daartegen verzetten. Dat kan bijvoorbeeld aan de orde zijn als twee kinderen van de rechthebbende het bewind samen willen voeren.

Ieder mag alles alleen

Zijn er twee bewindvoerders, dan mag ieder van hen alle werkzaamheden die tot het bewind horen zelfstandig verrichten, tenzij de rechter iets anders bepaalt. Er hoeft dus niet voor elke betaling en elk telefoontje overlegd te worden, en bij ziekte of vakantie ligt het werk niet stil. Voor banken en instanties betekent het dat zij met één van beiden zaken kunnen doen.

Beide bewindvoerders blijven bewindvoerder over het geheel. Ook als zij het werk feitelijk verdelen, voeren zij het bewind en leggen zij daarover verantwoording af. De rechter kan in zijn beslissing wel een andere regeling treffen, bijvoorbeeld door te bepalen dat bepaalde handelingen alleen gezamenlijk mogen worden verricht.

Als zij het oneens zijn

Verschil van mening tussen de bewindvoerders wordt niet uitgevochten, maar voorgelegd aan de kantonrechter. Ieder van hen kan hem vragen te beslissen; ook de instelling waar de rechthebbende wordt verzorgd of die hem begeleiding biedt kan dat doen. De kantonrechter neemt dan de beslissing.

Hij kan bij die gelegenheid ook vaststellen hoe het loon tussen de bewindvoerders wordt verdeeld. Dat biedt een uitweg wanneer zij het ook over de beloning niet eens worden.

Wanneer twee bewindvoerders gekozen worden

• Spreiding van de last. Twee broers of zussen delen de zorg voor het bewind over het vermogen van een ouder, zodat het werk niet op één van hen terechtkomt.
• Continuïteit. Bij een bewindvoerder op leeftijd of met een kwetsbare gezondheid voorkomt een tweede benoeming dat het bewind ineens stilvalt.
• Vervanging bij afwezigheid. Is een bewindvoerder regelmatig voor langere tijd in het buitenland, dan kan de ander in die periode alle handelingen verrichten.

Een voorbeeld. Een vrouw van in de tachtig met beginnende dementie heeft een huurwoning, een pensioen en een spaarrekening. De kantonrechter benoemt haar twee zoons tot bewindvoerders. Zij betalen afwisselend de rekeningen en houden een gezamenlijke administratie bij. Als de een een deel van het spaargeld wil gebruiken voor een scootmobiel en de ander dat niet wil, legt een van hen de kwestie aan de kantonrechter voor.

In de praktijk

Wie twee bewindvoerders wil, kan dat in het verzoek vermelden en toelichten; de rechter kan dan ook meteen bepalen of een afwijkende taakverdeling nodig is. Omdat beide bewindvoerders over het geheel verantwoording afleggen, maken onderlinge afspraken over wie wat doet en één gezamenlijke administratie die verantwoording eenvoudiger. Ontstaat er een meningsverschil dat de bewindvoerders niet zelf oplossen, dan biedt het derde lid de weg: ieder van beiden kan de kantonrechter om een beslissing vragen, en die kan daarbij ook het loon verdelen.