Artikel 122 Faillissementswet (122 FW)

Wordt een vordering op de verificatievergadering betwist, dan moet iemand daarover beslissen. Dit artikel wijst de weg. Eerst probeert de rechter-commissaris de partijen tot elkaar te brengen. Lukt dat niet, dan verwijst hij hen naar een zitting van de rechtbank. Die vervolgprocedure heet de renvooiprocedure, en het bijzondere eraan is dat er geen dagvaarding voor nodig is.

Eerst een poging tot schikking

De rechter-commissaris beproeft eerst een schikking; de wet schrijft die stap voor. Op de vergadering liggen de lijsten van vorderingen en de gronden van de betwisting op tafel, zodat de rechter-commissaris met beide partijen kan bespreken of zij het eens kunnen worden, bijvoorbeeld over een lager bedrag of over het laten vallen van een beroep op voorrang. Komt er een schikking, dan is een procedure niet meer nodig.

De verwijzing naar de rechtbank

Komen partijen er niet uit, en loopt er over hetzelfde geschil nog geen procedure, dan verwijst de rechter-commissaris hen naar een zitting van de rechtbank die hij aanwijst. Er hoeft niemand te worden gedagvaard: de verwijzing zelf brengt de zaak op de rol. De advocaten die voor partijen optreden, verklaren dat bij de oproeping van de zaak ter zitting.

Niet verschijnen of niet betalen

• De schuldeiser komt niet opdagen of betaalt het griffierecht niet op tijd: de wet merkt zijn verzoek om verificatie dan aan als ingetrokken.
• De betwister komt niet opdagen of betaalt het griffierecht niet op tijd: de wet merkt zijn betwisting dan aan als losgelaten en de rechter erkent de vordering.

Het derde lid verklaart daarnaast artikel 127a, derde en vierde lid, Rv van overeenkomstige toepassing.

Alleen wie betwist heeft, doet mee

Het vierde lid bepaalt dat schuldeisers die op de verificatievergadering geen betwisting hebben gedaan, zich in het geding niet kunnen voegen en er niet in kunnen tussenkomen.

Neem een concreet geval: een aannemer heeft een vordering ingediend voor meerwerk; de curator betwist die omdat er geen getekende opdracht is. De rechter-commissaris hoort beide kanten en stelt voor het bedrag te halveren. De curator gaat akkoord, de aannemer niet. De rechter-commissaris verwijst de zaak naar een zitting van de rechtbank, waar over het meerwerk wordt geprocedeerd zoals in een gewone civiele zaak.

In de praktijk

Een renvooiprocedure brengt griffierecht, advocaatkosten en tijd mee, terwijl wat een erkende vordering uiteindelijk oplevert afhangt van wat er in de boedel zit. Die kosten zijn dus een factor bij de beoordeling van een schikkingsvoorstel.

Wie als schuldeiser naar de zitting is verwezen, heeft met twee data te maken: de zittingsdatum die de rechter-commissaris heeft bepaald en de termijn voor het griffierecht. Aan het missen van een van beide verbindt het derde lid de fictie dat de aanvraag tot verificatie is ingetrokken.