← Terug 205 · Vergoedingsplicht bij een in het buitenland ingeroepen verrekening Verder 207 · De eis dat alle erkende schuldeisers zijn voldaan →

Artikel 206 Faillissementswet (206 FW)

Het verzoek om rehabilitatie na afloop van het faillissement

Wettekst

Nadat het faillissement overeenkomstig de artikelen 161 of 193 geëindigd is, is de schuldenaar of zijn zijn erfgenamen bevoegd een verzoek van rehabilitatie in te leveren bij de rechtbank, die het faillissement heeft berecht.

Toelichting

Rehabilitatie is het sluitstuk van een faillissement: een uitspraak van de rechtbank waarmee officieel wordt vastgesteld dat de schuldenaar zijn faillissement volledig achter zich heeft gelaten. Artikel 206 Fw opent die weg. Zodra het faillissement is geëindigd door een bekrachtigd akkoord (artikel 161 Fw) of doordat de slotuitdelingslijst verbindend werd (artikel 193 Fw), mag de schuldenaar een verzoek van rehabilitatie indienen bij de rechtbank die het faillissement heeft behandeld.

Wanneer het kan

Het verzoek kan pas ná afloop van het faillissement. Zolang de curator nog bezig is met beheer en vereffening, is er niets te rehabiliteren. Het artikel noemt de beëindiging door de homologatie van een akkoord (artikel 161 Fw) en de beëindiging op grond van artikel 193 Fw. Dat laatste artikel omvat zowel het geval waarin de slotuitdelingslijst verbindend is geworden als het geval waarin de geverifieerde schuldeisers hun vordering volledig uitbetaald hebben gekregen.

Wie het kan vragen

De schuldenaar zelf, degene die failliet is verklaard, kan het verzoek doen. Naast hem noemt de wet zijn erfgenamen als verzoekers. Voor hen gelden dezelfde eisen als voor de schuldenaar zelf; ook zij moeten bij het verzoekschrift het bewijs van artikel 207 Fw overleggen.

Bij welke rechtbank

Het verzoek gaat naar de rechtbank die het faillissement heeft berecht. Dat is geen vrije keuze: het dossier ligt daar, en die rechtbank kan het verzoek toetsen aan wat er in het faillissement is gebeurd. Het verzoekschrift wordt door een advocaat ter griffie ingediend; wie zelf een stuk instuurt, loopt het risico niet-ontvankelijk te worden verklaard. Wat er daarna gebeurt, staat in de volgende artikelen van deze afdeling: het verzoek wordt bekendgemaakt en erkende schuldeisers kunnen zich ertegen verzetten.

Een voorbeeld. Een ondernemer met een eenmanszaak is failliet verklaard, biedt tijdens het faillissement een akkoord aan dat door de rechtbank wordt bekrachtigd, en betaalt dat akkoord na. Wil hij later kunnen laten zien dat zijn faillissement niet alleen is geëindigd maar ook netjes is afgesloten, dan kan hij bij dezelfde rechtbank een verzoek van rehabilitatie indienen.

In de praktijk

  • Voorwaarde vooraf: de rechtbank kan het verzoek pas inhoudelijk behandelen als aan de eis van artikel 207 Fw is voldaan, namelijk dat alle erkende schuldeisers zijn voldaan.
  • Bewijs: de verklaringen en betaalbewijzen van de schuldeisers horen bij het verzoekschrift; zonder die stukken is het verzoek niet ontvankelijk.
  • Openbaarheid: het verzoek wordt aangekondigd en erkende schuldeisers krijgen de gelegenheid verzet te doen; dat neemt tijd.

Rehabilitatie staat los van de wettelijke schuldsaneringsregeling voor natuurlijke personen. Die regeling heeft eigen voorwaarden en een eigen afloop; rehabilitatie veronderstelt dat de erkende schuldeisers tot hun genoegen zijn voldaan.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 205 · Vergoedingsplicht bij een in het buitenland ingeroepen verrekening Verder 207 · De eis dat alle erkende schuldeisers zijn voldaan →