De Nederlandsche Bank N.V. zendt een afschrift van het verzoekschrift aan de bank en geeft kennis van de inhoud van het verzoekschrift aan de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten waar een bijkantoor van de bank is gelegen of waarnaar zij diensten verricht vanuit haar vestigingen in een andere lidstaat.
Artikel 212hd Faillissementswet (212hd FW)
Toezending van het verzoekschrift aan de bank en de buitenlandse toezichthouders
Wettekst
Toelichting
Als De Nederlandsche Bank de rechtbank vraagt het faillissement van een bank uit te spreken, mag dat niet buiten de bank om gebeuren en evenmin buiten de landen om waar die bank actief is. Artikel 212hd Fw regelt twee verplichtingen die daaruit volgen: een afschrift van het verzoekschrift gaat naar de bank zelf, en de bevoegde autoriteiten van betrokken andere lidstaten krijgen bericht over de inhoud van dat verzoek.
Het afschrift aan de bank
De bank moet weten wat er tegen haar is ingediend voordat de rechtbank beslist. Zonder dat afschrift zou zij op de zitting niet kunnen reageren op het oordeel dat aan het verzoek ten grondslag ligt. Deze toezending is dus de praktische voorwaarde voor het verweer dat de wet de bank verderop toestaat: zij kan bestrijden dat aan de voorwaarden voor het verzoek is voldaan.
Welke buitenlandse autoriteiten bericht krijgen
Het gaat om de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten waar de bank een bijkantoor heeft, en van de lidstaten waarnaar zij diensten verricht vanuit haar vestigingen in een andere lidstaat. Zij horen dus niet pas van het faillissement als het is uitgesproken, maar al bij het verzoek. Onder lidstaat verstaat deze afdeling zowel de landen van de Europese Unie als de andere staten die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.
Waarom dat bericht vooraf komt
Een bank die in meerdere landen werkt, heeft daar klanten, tegoeden en tegenpartijen. Toezichthouders in die landen moeten kunnen anticiperen: op vragen van depositohouders, op de gevolgen voor het betalingsverkeer en op hun eigen bevoegdheden. De kennisgeving betreft de inhoud van het verzoekschrift, zodat zij weten waarop het verzoek is gebaseerd en niet alleen dát er een verzoek ligt.
Een voorbeeld. Een in Nederland gevestigde bank heeft bijkantoren in twee andere lidstaten en biedt daarnaast vanuit een van die vestigingen diensten aan in een derde lidstaat. Dient De Nederlandsche Bank een faillissementsverzoek in, dan gaat er een afschrift naar de bank en ontvangen de toezichthouders in die drie landen bericht over de inhoud ervan.
In de praktijk
- Klant van een buitenlands bijkantoor: jouw toezichthouder is doorgaans al op de hoogte voordat het faillissement is uitgesproken, wat helpt bij de afhandeling van gegarandeerde tegoeden.
- Bank: het afschrift is het moment waarop de klok gaat lopen voor de voorbereiding van het verweer, want de behandeling gebeurt met spoed.
De bepaling regelt alleen de informatiestroom rond het verzoek. Hoe de rechtbank het verzoek behandelt, staat in artikel 212he Fw, dat een spoedbehandeling op een niet openbare zitting voorschrijft.