Artikel 213mf Fw: Het bevel aan de curator om alsnog uit te keren

Het bevel aan de curator om alsnog uit te keren

Een belanghebbende die van oordeel is dat de curator in strijd met artikel 213ma of 213me, eerste lid, geen toestemming aan de rechter-commissaris vraagt voor het doen van een tussentijdse uitkering, kan de rechter-commissaris verzoeken de curator te bevelen een tussentijdse uitkering te doen.
De rechter-commissaris beslist, na de curator te hebben gehoord, binnen drie dagen.
Wanneer de rechter-commissaris het verzoek toewijst, bepaalt hij tevens de hoogte van de tussentijdse uitkering, en, in geval van periodieke uitkeringen, de frequentie daarvan.

Toelichting

De regeling over tussentijdse uitkeringen begint bij de curator: hij legt een verzoek voor aan de rechter-commissaris. Doet hij dat niet, dan staat de schuldeiser niet met lege handen. Artikel 213mf Fw geeft een belanghebbende het recht de rechter-commissaris te vragen de curator te bevelen tóch een tussentijdse uitkering te doen.

Wanneer je dit verzoek kunt doen

Het gaat om de situatie dat de curator naar het oordeel van de belanghebbende in strijd met artikel 213ma Fw of met het eerste lid van artikel 213me Fw geen toestemming aan de rechter-commissaris vraagt. De klacht is dus niet dat de uitkering te laag is, maar dat de curator de vraag helemaal niet aan de rechter-commissaris voorlegt terwijl hij dat wel hoort te doen.

Wie het verzoek kan doen

Iedere belanghebbende. Dat is ruimer dan alleen de schuldeiser om wie het gaat: ook een ander met een eigen belang bij de uitkering kan zich melden. Beslissen doet de rechter-commissaris, niet de rechtbank en niet de curator zelf.

De termijn

De wet houdt het kort. De rechter-commissaris beslist binnen drie dagen, en wel nadat hij de curator heeft gehoord. Die korte termijn past bij het onderwerp: het gaat vaak om mensen die van de uitkering moeten rondkomen en voor wie maanden wachten geen optie is.

Wat de rechter-commissaris bepaalt

Wijst hij het verzoek toe, dan blijft het niet bij een opdracht om iets te betalen. Hij stelt zelf de hoogte van de tussentijdse uitkering vast, en gaat het om periodieke uitkeringen, dan bepaalt hij daarbij ook hoe vaak die worden gedaan. De curator voert die beslissing vervolgens uit.

Een voorbeeld. Een polishouder ontving vóór het faillissement iedere maand een bedrag en ziet de betalingen stilvallen zonder dat de curator een verzoek indient. Hij wendt zich tot de rechter-commissaris. Die hoort de curator, beslist binnen drie dagen en bepaalt, als hij het verzoek toewijst, welk bedrag per maand wordt betaald.

In de praktijk

Voor de schuldeiser: leg kort en concreet uit waarom je vordering onder de regeling valt en wat je vóór het faillissement ontving.
Voor de curator: hij wordt gehoord en kan uitleggen waarom hij meent dat een verzoek niet aan de orde is.
Voor andere belanghebbenden: ook zij kunnen de gang naar de rechter-commissaris maken als een uitkering ten onrechte uitblijft.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Wettekst