Artikel 213me Fw: Voor wie de curator een tussentijdse uitkering aanvraagt

Niet iedere schuldeiser van een failliete verzekeraar hoeft even hard op zijn geld te wachten. Artikel 213me Fw bepaalt voor wie de curator een tussentijdse uitkering aanvraagt: voor natuurlijke personen en voor rechtspersonen die een micro-onderneming of een kleine onderneming drijven. Voor andere schuldeisers gebeurt dat alleen als de rechter-commissaris daartoe beslist.

Wie tot de beschermde groep hoort

Het gaat om twee categorieën. De eerste is eenvoudig: natuurlijke personen, dus mensen van vlees en bloed. De tweede zijn rechtspersonen die op het moment dat de vordering opeisbaar wordt een micro-onderneming of kleine onderneming drijven in de zin van de Europese richtlijn over de jaarlijkse financiële overzichten van ondernemingen. Bepalend is dus de omvang van de onderneming op het moment dat de vordering opeisbaar wordt, niet de situatie bij de faillietverklaring.

Wie beslist over de overige schuldeisers

Een grotere schuldeiser staat niet volledig buitenspel. Hij kan de rechter-commissaris zelf om een uitkering vragen; ook een andere belanghebbende kan dat verzoek doen. De rechter-commissaris wijst het toe als het onaanvaardbaar zou zijn om die schuldeiser pas na de verificatievergadering te betalen, gemeten naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid.

De maatstaf

Dat is een zware toets. Het gaat niet om ongemak of om een tegenvallende liquiditeit, maar om gevolgen die werkelijk niet aanvaardbaar zijn als de betaling zo lang op zich laat wachten. De rechter-commissaris kijkt dus naar de bijzondere positie van deze schuldeiser en niet naar de vraag of wachten vervelend is.

Een voorbeeld. Een zelfstandige met een klein bedrijf heeft een schade geclaimd bij de verzekeraar die failliet gaat. Hij hoort tot de groep waarvoor de curator uit zichzelf toestemming vraagt. Een groot bedrijf met dezelfde schade zal daarentegen zelf naar de rechter-commissaris moeten en moeten uitleggen waarom wachten in zijn geval onaanvaardbaar uitpakt.

In de praktijk

• Particulier: je hoeft zelf niets te doen om in de groep te vallen; wel is het verstandig je vordering tijdig en volledig bij de curator in te dienen.
• Kleine onderneming: laat de curator weten hoe groot je onderneming was toen de vordering opeisbaar werd, zodat hij je goed indeelt.
• Grotere schuldeiser: een verzoek aan de rechter-commissaris moet concreet onderbouwen welke gevolgen wachten heeft.

Vraagt de curator naar het oordeel van een belanghebbende ten onrechte geen toestemming, dan kan die op grond van artikel 213mf Fw de rechter-commissaris vragen de curator een uitkering te bevelen.