Artikel 213jj Faillissementswet (213jj FW)

Bij het faillissement van een verzekeraar met beperkte risico-omvang blijft het niet bij één melding aan het begin. Artikel 213jj Fw bepaalt dat De Nederlandsche Bank N.V. de toezichthoudende autoriteiten van bepaalde staten in kennis stelt van het verloop van de procedure, als die autoriteiten daarom verzoeken.

Wie bericht krijgt

Het gaat om toezichthouders van staten die op grond van de Wet op het financieel toezicht zijn aangewezen. Zij krijgen deze informatie niet automatisch: er moet een verzoek van hun kant liggen. Wie niets vraagt, krijgt langs deze weg ook niets.

Waarover het gaat

De wet spreekt van het verloop van de procedure, zonder te omschrijven welke onderwerpen daaronder vallen. Het gaat in elk geval om meer dan de enkele mededeling dat een faillissement is uitgesproken; te denken valt aan wat er met de portefeuille gebeurt, hoe de afwikkeling vordert en wat dat voor verzekerden betekent. Zo kan een buitenlandse toezichthouder zijn eigen taak blijven vervullen zonder zelf onderzoek te hoeven doen.

Wie welke rol heeft

Deze plicht rust op de toezichthouder en niet op de curator. De curator beheert en vereffent de boedel en informeert de schuldeisers, onder meer met zijn openbare verslagen. De Nederlandsche Bank N.V. is de schakel richting buitenlandse toezichthouders. Voor een polishouder betekent dat: je informatie komt van de curator, niet van de toezichthouder.

De informatie loopt bovendien maar één kant op. Dit artikel regelt wat De Nederlandsche Bank N.V. verstrekt; het geeft buitenlandse toezichthouders geen bevoegdheden in de Nederlandse procedure en verandert niets aan de taak van de curator of van de rechter-commissaris.

Een voorbeeld. Een kleine verzekeraar met klanten in een aangewezen staat gaat failliet. De toezichthouder daar vraagt om informatie. De Nederlandsche Bank N.V. houdt die toezichthouder vervolgens op de hoogte van de voortgang van de afwikkeling, zodat hij de verzekerden in zijn land kan bijstaan.

In de praktijk

• Voor polishouders in het buitenland: je eigen toezichthouder kan bijgewerkte informatie hebben; vraag hem waar je terechtkunt.
• Voor de curator: hij levert de feiten waarop deze berichten berusten, maar de melding zelf loopt via de toezichthouder.
• Voor schuldeisers in Nederland: voor jou blijven de gewone verslagen en berichten van de curator de bron.

De eerdere schakels in deze keten, de melding van het verzoekschrift en de melding van het vonnis, staan in de artikelen 213hh en 213ii Fw.