Indien het belang van de gezamenlijke schuldeisers bij de afwikkeling van het bedrijf van een verzekeraar die niet een door De Nederlandsche Bank N.V. verleende vergunning heeft een bijzondere voorziening behoeft, kan de rechtbank Amsterdam, onverminderd artikel 1, eerste lid, op verzoek van De Nederlandsche Bank N.V. het faillissement uitspreken.
←
Terug 213aa · Bevoegdheden van een buitenlandse curator van een verzekeraar
Verder 213abis · Alleen De Nederlandsche Bank kan een verzekeraar failliet laten verklaren
→
Artikel 213ab Faillissementswet (213ab FW)
Faillissement van een verzekeraar zonder vergunning van de toezichthouder
Wettekst
Toelichting
Niet elke verzekeraar heeft een vergunning van De Nederlandsche Bank. Artikel 213ab Fw regelt wat er kan gebeuren als zo'n verzekeraar in moeilijkheden raakt en de afwikkeling van zijn bedrijf om iets bijzonders vraagt. De rechtbank Amsterdam kan dan op verzoek van De Nederlandsche Bank het faillissement uitspreken.
De maatstaf
De wet stelt één inhoudelijke eis: het belang van de gezamenlijke schuldeisers bij de afwikkeling van het bedrijf moet een bijzondere voorziening behoeven. Het gaat dus niet om het belang van één schuldeiser, en ook niet om de vraag of de onderneming nog te redden is, maar om de vraag of de gezamenlijke schuldeisers gebaat zijn bij een afwikkeling binnen dit bijzondere kader.
De gewone weg blijft open
De bepaling geldt onverminderd de hoofdregel van deze wet over de faillietverklaring, die in artikel 1 Fw staat. Een verzekeraar zonder vergunning van De Nederlandsche Bank kan dus ook nog op de gewone gronden failliet worden verklaard. Dit artikel voegt een extra ingang toe voor de toezichthouder, het sluit de bestaande niet af.
Waarom deze extra ingang bestaat
Een verzekeraar zonder vergunning valt buiten het volledige toezichtstelsel, maar heeft wel klanten met lopende aanspraken. Als zo'n onderneming stukloopt, kan de gewone afwikkeling tekortschieten, bijvoorbeeld doordat er niemand is die het geheel overziet of doordat de portefeuille ordelijk moet worden afgebouwd. De toezichthouder kan dan alsnog de rechter inschakelen.
Een voorbeeld. Een onderneming die verzekeringsachtige dekking aanbiedt zonder vergunning van De Nederlandsche Bank raakt in betalingsproblemen, terwijl er nog veel lopende aanspraken zijn. De toezichthouder verzoekt de rechtbank Amsterdam het faillissement uit te spreken, zodat er één curator komt die de portefeuille en de administratie in samenhang afwikkelt.
In de praktijk
- Klant: ga na of jouw aanbieder een vergunning heeft; dat bepaalt welke bescherming en welke route bij problemen gelden.
- Schuldeiser: je kunt de toezichthouder informeren, maar het verzoek indienen doet zij; jouw eigen aanvraag loopt langs de gewone weg.
Voor wie klant is, is de kern eenvoudig: ook zonder vergunning is een geordende afwikkeling mogelijk, maar de bescherming die aan een vergunning is verbonden, ontbreekt. Wie zijn aanspraak wil veiligstellen, meldt zich dus vroeg bij de curator en zorgt dat de onderliggende stukken compleet zijn.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.