Artikel 178 Faillissementswet (178 FW)

Als de boedel insolvent is geworden, moet alles te gelde worden gemaakt. Hoe dat gebeurt, kan veel uitmaken voor de opbrengst. Artikel 178 Fw geeft de rechter-commissaris daarom de mogelijkheid een vergadering van schuldeisers te beleggen om hen zo nodig te raadplegen over de wijze van vereffening.

Een mogelijkheid, geen verplichting

De wet zegt dat de rechter-commissaris zo'n vergadering kán beleggen, en voegt daar 'zo nodig' aan toe. Of een raadpleging wordt gehouden, laat de wet dus aan zijn oordeel over. Het artikel noemt geen omstandigheden waaronder hij dat moet doen; het gaat om een bevoegdheid die hij kan inzetten wanneer de vereffening keuzes vraagt waarover hij de schuldeisers wil horen.

Wie de vergadering bepaalt

De rechter-commissaris stelt dag, uur en plaats vast, en ook op welke manier de vergadering wordt gehouden. Artikel 80a Fw laat daarbij ruimte voor een vergadering langs elektronische weg, zodat schuldeisers uit het hele land kunnen deelnemen zonder te hoeven reizen.

Waarover het gaat

De raadpleging gaat over de vereffening, dus over de aanpak:

• Verkopen als geheel of in onderdelen. Een complete productielijn brengt soms meer op dan losse machines.
• Veiling of onderhandse verkoop. De wijze van verkoop is geregeld in artikel 176 Fw, maar over de keuze in dit geval kan overleg zinvol zijn.

- Doorprocederen of schikken. Bij een vordering waarover een geschil loopt, kan de curator willen weten hoeveel risico de schuldeisers willen lopen.

Wie de knoop doorhakt

Het artikel spreekt van raadplegen. De taak om de boedel te vereffenen ligt bij de curator, die daarbij onder toezicht staat van de rechter-commissaris en voor bepaalde handelingen diens toestemming nodig heeft. Wat de schuldeisers op de vergadering naar voren brengen, is informatie die de curator en de rechter-commissaris bij hun keuzes kunnen betrekken.

Een voorbeeld. Bij een failliete kwekerij is de vraag of de gewassen nog een seizoen worden doorgeteeld of dat de kassen meteen leeg worden verkocht. De rechter-commissaris belegt een vergadering; de schuldeisers spreken zich uit over het risico van doortelen, waarna de curator zijn plan daarop afstemt.

In de praktijk

Krijgt u een oproep voor zo'n vergadering, ga er dan heen of laat u vertegenwoordigen. Dit is het moment waarop u kunt meepraten over de aanpak van de verkoop; later ligt de uitdelingslijst er en gaat het alleen nog over verdeling.

Heeft u zelf een goed idee over de verkoop, bijvoorbeeld een concrete kandidaat-koper, meld dat dan ook buiten de vergadering om bij de curator. Hoe meer serieuze gegadigden er zijn, hoe meer keuze de curator heeft.