Artikel 213mk Fw: Beroep tegen de beslissing over een tussentijdse uitkering

Tegen beschikkingen van de rechter-commissaris staat in het faillissement een beroep op de rechtbank open; artikel 67 Fw geeft daarvoor de algemene regel. Bij beslissingen over tussentijdse uitkeringen in het faillissement van een verzekeraar wijkt artikel 213mk Fw daarvan af. Het regelt wie beroep kan instellen, wie de rechtbank moet horen en dat de rechtbank in hoogste ressort beslist.

Om welke beslissingen het gaat

Het gaat om de beschikking waarbij de rechter-commissaris toestemming voor een tussentijdse uitkering geeft of juist weigert, en om de beschikking waarbij hij de curator op grond van artikel 213mf Fw beveelt zo'n uitkering te doen. Bij de toestemming kunnen dus zowel de verlening als de weigering aan de rechtbank worden voorgelegd; bij het bevel noemt de wet alleen de beschikking waarbij het bevel wordt gegeven.

Wie beroep kan instellen

De kring is beperkt tot drie partijen: de belanghebbende wiens vordering het betreft, de curator, en De Nederlandsche Bank N.V. Dat de toezichthouder erbij staat, hangt samen met haar rol bij verzekeraars in problemen; zij bewaakt het bredere belang dat met de afwikkeling is gemoeid.

Hoe de rechtbank beslist

De rechtbank beslist pas nadat zij de belanghebbende, de curator en De Nederlandsche Bank N.V. heeft gehoord, of nadat zij hen behoorlijk heeft opgeroepen. Wie niet verschijnt terwijl hij correct is opgeroepen, houdt de zaak dus niet op. Alle drie de partijen krijgen op deze manier de kans hun standpunt toe te lichten.

Uitspraak in hoogste ressort

De beschikking van de rechtbank wordt in hoogste ressort gewezen. Dat betekent dat tegen de beslissing van de rechtbank geen hoger beroep bij het gerechtshof openstaat. De wet zegt hier niets over de verdere procedure; de beschikking van de rechtbank is het eindpunt van de feitelijke behandeling van de vraag of de uitkering wordt gedaan.

Een voorbeeld. De rechter-commissaris weigert toestemming voor een maandelijkse uitkering aan een polishouder. Die polishouder stelt beroep in bij de rechtbank. De rechtbank hoort hem, de curator en de toezichthouder, en beslist. Naar het gerechtshof kan hij daarna niet meer.

In de praktijk

• Voor de polishouder: je kunt alleen opkomen tegen een beslissing over je eigen vordering, en hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank is niet mogelijk. Wees er snel bij: dit artikel wijkt alleen af op het punt van wie beroep kan instellen, wie de rechtbank hoort en dat zij in hoogste ressort beslist, zodat de korte beroepstermijn van vijf dagen uit artikel 67 Fw gewoon geldt.
• Voor de curator: ook hij kan beroep instellen, bijvoorbeeld tegen een bevel dat hij niet met de belangen van de boedel verenigbaar acht.
• Voor andere schuldeisers: zij staan buiten deze procedure; hun belangen komen via de curator en de toezichthouder aan bod.