← Terug 19a · Wie het centrale insolventieregister houdt Verder 20 · Wat er tot de failliete boedel behoort →

Artikel 19b Faillissementswet (19b FW)

Inschrijving van een buitenlandse insolventieprocedure

Wettekst

In het geval, bedoeld in artikel 14, vierde lid, worden de gegevens met betrekking tot de daar bedoelde insolventieprocedure door de griffier van de rechtbank Den Haag ingeschreven in het register.

Toelichting

Insolventies houden niet op bij de grens. Is er in een andere lidstaat een insolventieprocedure geopend die ook Nederland raakt, dan moet dat hier zichtbaar worden. Dit artikel wijst daarvoor één loket aan: de griffier van de rechtbank Den Haag schrijft de gegevens over die procedure in het register in.

Waar het over gaat

Het gaat om de situatie die in het vierde lid van artikel 14 Fw wordt beschreven: een buitenlandse insolventiefunctionaris of schuldenaar vraagt om bekendmaking van de gegevens die de Europese insolventieverordening voorschrijft. Zo'n bekendmaking vindt in elk geval plaats wanneer de schuldenaar in Nederland een vestiging heeft.

Waarom één rechtbank

Bij een buitenlandse procedure is er geen Nederlandse rechtbank die de zaak behandelt, dus is er ook geen voor de hand liggende griffier die kan inschrijven. Door de rechtbank Den Haag aan te wijzen ontstaat er één vast adres. Dat voorkomt dat een buitenlandse curator moet uitzoeken bij welk Nederlands gerecht hij moet zijn, en het voorkomt dubbele of ontbrekende inschrijvingen.

Wat de inschrijving betekent

De inschrijving maakt de buitenlandse procedure kenbaar voor wie in Nederland zaken doet met de betrokken onderneming. Zij zegt niets over de inhoud van die procedure: welke gevolgen zij hier heeft, volgt uit de Europese insolventieverordening zelf. De inschrijving is dus een informatiemaatregel en geen zelfstandige beslissing over rechten van schuldeisers.

Een voorbeeld

Een Duitse vennootschap met een filiaal in Nederland gaat in Duitsland in insolventie. De Duitse insolventiefunctionaris vraagt om bekendmaking in Nederland, omdat er hier een vestiging is en Nederlandse leveranciers zaken doen met dat filiaal. De griffier van de rechtbank Den Haag schrijft de gegevens in het register in, waardoor die leveranciers de procedure kunnen vinden.

In de praktijk

Voor Nederlandse schuldeisers van een buitenlandse onderneming is dit de plek waar zij het bestaan van de procedure kunnen nagaan. Wilt u een vordering indienen, dan doet u dat bij de buitenlandse functionaris volgens de regels van die procedure, en niet bij een Nederlandse curator.

Voor ondernemers die met buitenlandse partijen werken, is de les eenvoudig: raadpleeg het register ook als uw wederpartij niet in Nederland is gevestigd maar hier wel een vestiging of een filiaal heeft.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 19a · Wie het centrale insolventieregister houdt Verder 20 · Wat er tot de failliete boedel behoort →