Artikel 110a Fw: Herstel van een onvolledig Europees vorderingsformulier

Schuldeisers uit andere landen van de Europese Unie kunnen hun vordering in een Nederlands faillissement indienen met een standaardformulier dat de Europese insolventieverordening daarvoor voorschrijft. Dit artikel bepaalt wat er gebeurt als dat formulier niet volledig is ingevuld: de curator moet de schuldeiser dan de gelegenheid geven het aan te vullen. Een gat in het formulier is dus geen reden om de vordering meteen terzijde te leggen.

Waarom deze regel er staat

Een schuldeiser in een ander land kent de Nederlandse praktijk niet, werkt in een andere taal en heeft vaak geen adviseur die deze wet kent. Het standaardformulier is juist bedoeld om die drempel te verlagen. Zou een onvolledig formulier zonder meer terzijde worden gelegd, dan verloor een buitenlandse leverancier zijn plaats in de verdeling om een reden die niets met de vordering zelf te maken heeft. De wet kiest daarom voor herstel.

Wie doet wat

De verplichting rust op de curator, de vereffenaar van de boedel in een faillissement. Hij signaleert dat er iets ontbreekt en laat dat aan de schuldeiser weten. De schuldeiser vult aan. Er komt geen rechter aan te pas: dit speelt zich af in het contact tussen curator en schuldeiser, in de fase waarin de vorderingen worden verzameld en beoordeeld.

De wet noemt hier geen termijn waarbinnen het aanvullen moet gebeuren. In de praktijk stelt de curator zelf een redelijke termijn en koppelt hij die aan de planning van de verificatie: de lijsten moeten op enig moment af zijn.

Een voorbeeld

Een Duitse machineleverancier stuurt het standaardformulier in met het factuurbedrag en de facturen, maar vult niet in of hij aanspraak maakt op een zekerheidsrecht en vergeet zijn bankgegevens. De curator kan de vordering niet goed beoordelen en ook niet uitbetalen. In plaats van de indiening af te wijzen, vraagt hij de leverancier de ontbrekende punten alsnog in te vullen. Daarna loopt de vordering gewoon mee.

In de praktijk

Voor de buitenlandse schuldeiser is dit een vangnet, geen vrijbrief. Reageer snel als de curator om aanvulling vraagt, en lever precies wat hij noemt. Wie niet reageert, laat zijn eigen vordering hangen: de curator kan een vordering die hij niet kan beoordelen niet erkennen.

Voor de Nederlandse curator betekent het artikel een actieve houding tegenover schuldeisers over de grens. Hij mag een gebrekkige indiening niet stilzwijgend laten liggen, maar moet er iets over laten horen. Dat past bij de bredere lijn van de Europese regels: schuldeisers in de ene lidstaat moeten in een insolventieprocedure in een andere lidstaat echt kunnen meedoen.

Voor de ondernemer die failliet is verklaard, verandert dit artikel niets aan zijn positie. Het raakt alleen de weg waarlangs vorderingen binnenkomen, en het maakt de kans kleiner dat een buitenlandse schuldeiser later stelt dat hij ten onrechte buiten de verdeling is gebleven.