Artikel 213b Faillissementswet (213b FW)

In civiele procedures bij de rechtbank moet een partij zich vrijwel altijd door een advocaat laten vertegenwoordigen. Artikel 213b Fw maakt daarop een uitzondering: De Nederlandsche Bank kan een verzoek om een verzekeraar failliet te verklaren zelf indienen, zonder tussenkomst van een advocaat.

Waarom deze uitzondering

De toezichthouder is geen gewone procespartij. Zij treedt op vanuit een wettelijke taak, beschikt zelf over juridische deskundigheid en moet soms binnen uren handelen. Een verplichte tussenschakel zou tijd kosten op het moment dat die tijd er niet is, zonder dat het de kwaliteit van het verzoek verbetert.

Wat er verder niet verandert

De uitzondering gaat alleen over de vertegenwoordiging. De rechtbank Amsterdam blijft bevoegd, het verzoek moet gewoon zijn onderbouwd, de verzekeraar wordt gehoord en kan zich verweren, en bij het verzoek hoort het advies over de uitvoering van het faillissement door de curator. De rechter beoordeelt het verzoek dus op dezelfde manier als elk ander verzoek in deze afdeling.

Voor de verzekeraar

Aan de andere kant van de zaak verandert er niets. De verzekeraar die zich wil verweren, volgt de gewone regels van het procesrecht en zal zich in de praktijk door een advocaat laten bijstaan. De uitzondering geldt alleen voor de toezichthouder die het verzoek indient.

Een voorbeeld. De toezichthouder stelt op een dinsdag vast dat de positie van een verzekeraar onhoudbaar is geworden. Zij kan het verzoekschrift dezelfde dag zelf bij de rechtbank Amsterdam indienen, zonder eerst een advocaat in te schakelen.

In de praktijk

• Bestuurder van een verzekeraar: reken erop dat het verzoek er snel kan liggen; zorg dat je eigen dossier op orde is.
• Schuldeiser: voor jou geldt deze uitzondering niet, maar je kunt het faillissement van een vergunninghoudende verzekeraar toch al niet zelf aanvragen.

De bepaling is een klein procedureel detail met een duidelijke achtergrond: bij een verzekeraar in nood telt elke dag, en de wet haalt daarom een formele drempel weg die geen inhoudelijke waarborg is.

Voor het overige geldt gewoon wat de wet aan waarborgen kent. De rechter toetst het verzoek, de verzekeraar krijgt de gelegenheid zich te verweren en de beslissing wordt in het openbaar uitgesproken en bekendgemaakt. Dat de toezichthouder zelf procedeert, maakt haar positie dus niet sterker; het maakt haar alleen sneller.