Vorderingen, waarvan de waarde onbepaald, onzeker, niet in Nederlands geld of in het geheel niet in geld is uitgedrukt, worden geverifieerd voor hun geschatte waarde in Nederlands geld.
Artikel 133 Faillissementswet (133 FW)
Vorderingen zonder vast bedrag of in vreemde valuta
Wettekst
Toelichting
In de verdeling van een boedel moet alles met alles vergelijkbaar zijn. Dit artikel zorgt daarvoor. Vorderingen waarvan de waarde niet vaststaat, onzeker is, in een andere munt luidt of helemaal niet in geld is uitgedrukt, worden omgerekend: zij worden geverifieerd voor hun geschatte waarde in Nederlands geld. Zo doet iedere schuldeiser mee met één getal.
Om welke vorderingen het gaat
- Onbepaalde waarde. Het bedrag van de vordering ligt niet vast.
- Onzekere waarde. De hoogte hangt af van iets wat nog moet blijken.
- Vreemd geld. Een factuur in dollars of ponden.
- Niet in geld. De vordering is in het geheel niet in geld uitgedrukt.
Schatten is nodig, niet vrijblijvend
De wet wijst niemand aan die het bedrag vaststelt. Het begint bij de schuldeiser zelf: bij zijn indiening vermeldt hij de aard en het bedrag van zijn vordering (artikel 110 Fw), en bij een onbepaalde of niet in euro's uitgedrukte aanspraak geeft hij dus zelf een geschat bedrag op. Hij onderbouwt dat met wat er ligt: de overeenkomst, facturen, een taxatie, een offerte voor vervangend werk, een koers. De curator weegt die opgave en plaatst haar daarna bij de voorlopig erkende vorderingen, of bij de betwiste als hij het bedrag niet volgt (artikel 112 Fw). Komen zij er onderling niet uit, dan beslist de rechter in de renvooiprocedure (artikel 122 Fw). Het bedrag dat daaruit volgt, bepaalt waarmee de schuldeiser meedoet in de verdeling en, waar gestemd wordt, hoe zwaar zijn stem telt.
In de praktijk
Dient u een vordering in vreemde valuta in, geef dan zelf het bedrag, de munt en de koers waarvan u uitgaat. Een opgave met vermelding van de bron van de gebruikte koers maakt de schatting van de curator makkelijker te controleren.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wanneer is een schuld een boedelschuld?
Nadat de curator van de failliete huurder de huur had opgezegd, bleek bij de oplevering schade aan het gehuurde; de verhuurder vorderde die schade van de curator als boedelschuld. De Hoge Raad verwerpt dat betoog: de curator kan een wederkerige overeenkomst niet gestand doen, en de daaruit voortvloeiende verbintenissen leveren in het faillissement een concurrente vordering op die, als het geen geldvordering is, overeenkomstig dit artikel voor de geschatte waarde kan worden ingediend. Zo komt een verplichting die niet in geld is uitgedrukt toch in de verdeling terecht en wordt zij geen boedelschuld. In zijn beslissing van 23 maart 2018 (ECLI:NL:HR:2018:424) heeft de Hoge Raad deze overweging gepreciseerd: vorderingen die pas tijdens het faillissement ontstaan, komen alleen voor verificatie in aanmerking voor zover zij al besloten lagen in de rechtspositie die de schuldeiser bij het ingaan van het faillissement had.
-
Welke vorderingen van na het faillissement zijn verifieerbaar?
In een prejudiciele procedure was de vraag welke vorderingen uit een al bestaande overeenkomst nog in het faillissement kunnen worden ingediend als zij pas daarna ontstaan. De Hoge Raad legde uit dat het fixatiebeginsel - de rechtspositie van alle bij de boedel betrokkenen wordt door het faillissement onveranderlijk - onder meer in artikel 24 is uitgedrukt. Verificatie van nieuwe vorderingen is daarom alleen mogelijk voor zover zij al besloten lagen in de rechtspositie die de schuldeiser bij het intreden van het faillissement had en geen uitbreiding van zijn aanspraken opleveren. Voor zover zij dat wel doen, vallen zij af, behalve voor zover de boedel erdoor is gebaat.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.