Artikel 245 Faillissementswet (245 FW)

Als een surseance wordt ingetrokken, verdwijnt de bijzondere regeling waarop iedereen zijn gedrag had afgestemd. Dit artikel zorgt ervoor dat dat niet stil gebeurt. Staat de beslissing over de intrekking eenmaal onherroepelijk vast, dan moet zij openbaar worden aangekondigd, op dezelfde manier als de surseance zelf destijds bekend werd gemaakt.

Pas als de beslissing vaststaat

Het moment van bekendmaking is bewust gekoppeld aan het onherroepelijk worden van de beschikking. Zolang er nog hoger beroep of cassatie loopt, staat niet vast of de intrekking blijft. Zou de intrekking meteen worden gepubliceerd, dan zou een later teruggedraaide beslissing intussen al onherstelbare schade hebben aangericht bij klanten, leveranciers en financiers. Dat wachten geldt alleen als er geen faillissement volgt. Spreekt de rechtbank bij dezelfde beschikking het faillissement uit, dan is de surseance meteen voorbij en wordt de faillietverklaring onmiddellijk aangekondigd op de manier die voor een faillissement geldt; artikel 248 Fw verwijst daarvoor naar artikel 14 Fw.

Op de manier van de verlening

De aankondiging gebeurt zoals artikel 216 Fw dat voorschrijft voor de bekendmaking van de surseance. Er is dus één vaste route, met een aankondiging in de Staatscourant. Wie de verlening in de openbare bronnen heeft gezien, kan het einde ervan langs dezelfde weg terugvinden. Ook het openbare register bij de rechtbank en het centrale register worden bijgehouden, zodat het verloop van de zaak daar zichtbaar blijft.

Wat de intrekking betekent

Met het einde van de surseance vervalt de bescherming. De schulden waarvoor het uitstel gold, kunnen weer worden opgeëist en schuldeisers kunnen hun gewone middelen weer gebruiken. Is bij dezelfde beschikking het faillissement uitgesproken, dan volgt daarop een eigen regeling met een curator die het beheer en de vereffening overneemt. Voor de betrokkenen verandert dan opnieuw met wie zij te maken hebben: niet langer met de ondernemer en zijn bewindvoerder samen, maar met de curator.

Een voorbeeld. Een schuldeiser heeft maanden gewacht met het incasseren van zijn factuur omdat er surseance liep. Hij leest de aankondiging dat de surseance is ingetrokken. Vanaf dat moment weet hij dat het uitstel voorbij is en kan hij bepalen wat hij doet: aanmanen, of afwachten wat de faillissementsprocedure oplevert als die is uitgesproken.

In de praktijk

Voor schuldeisers is dit het signaal om de dossierstatus te herzien. Controleer of er tegelijk een faillissement is uitgesproken, want dat bepaalt of u de schuldenaar zelf kunt aanspreken of uw vordering bij de curator moet indienen.

Voor de ondernemer is de publicatie een hard moment: het einde van de surseance is voor iedereen zichtbaar. Het is verstandig om zijn belangrijkste relaties zelf te informeren over wat er is besloten en wat de volgende stap is, in plaats van hen dat uit een aankondiging te laten opmaken.

Voor wie zaken wil doen met een onderneming die eerder surseance had, geldt dat de registers ook laten zien dat een surseance is ingetrokken. Die informatie hoort thuis in de afweging of, en onder welke voorwaarden, er weer op rekening wordt geleverd.