Artikel 212rb Fw: De plaats van bepaalde schuldinstrumenten in de rangorde

Banken geven schuldpapier uit dat bewust een lagere plaats in de rangorde krijgt, zodat het eerder in de verliezen deelt dan een gewone vordering. Het eerste verlies draagt dit papier daarmee nog niet: de vorderingen die op enige grond nog verder zijn achtergesteld, worden daarvóór aangesproken. Artikel 212rb Fw legt vast waar het papier bij een faillissement staat: meteen achter de concurrente schuldeisers, en vóór die verder achtergestelde vorderingen.

Om welk papier het gaat

Het gaat om schuldinstrumenten die voldoen aan de criteria van de richtlijn herstel en afwikkeling van banken en beleggingsondernemingen. Die criteria zorgen ervoor dat vooraf duidelijk is dat dit papier een lagere rang heeft: de voorwaarden vermelden dat uitdrukkelijk en de looptijd en vormgeving zijn erop afgestemd. Wie zulk papier koopt, weet dus dat hij achter de gewone schuldeisers staat.

Een tussenlaag in de rangorde

De rangorde bij een bank kent daardoor meer treden dan bij een gewone onderneming. Boven de concurrente schuldeisers staan de bevoorrechte vorderingen en de deposito's. Daaronder komen eerst de gewone schuldeisers, dan het papier van dit artikel, en pas daarna de vorderingen die op een andere grond zijn achtergesteld, met de vorderingen uit het eigen vermogen helemaal onderaan.

Gelijke rang en de eis aan de uitgever

Het tweede lid geeft de houders van deze instrumenten onderling een gelijke rang; is er te weinig om hen allemaal te voldoen, dan delen zij naar evenredigheid. Het derde lid stelt een eis aan de gefailleerde: de regeling geldt alleen als die op het moment van uitgifte een entiteit was waarop de genoemde richtlijn ziet. Papier van een gewone onderneming valt er dus niet onder, ook niet als het er in de voorwaarden op lijkt.

Een voorbeeld. Een belegger koopt obligaties van een bank die volgens de voorwaarden lager in rang staan dan gewone vorderingen. Gaat de bank failliet, dan worden eerst de bevoorrechte vorderingen en de deposito's voldaan, daarna de gewone schuldeisers. Blijft er dan nog iets over, dan komt deze belegger aan de beurt, samen met alle andere houders van dat papier.

In de praktijk

• Belegger: de rangorde staat vast in de wet en kan niet in overleg met de curator worden verschoven; lees de voorwaarden van het instrument voordat je koopt.
• Gewone schuldeiser van de bank: deze laag zit onder jou, wat betekent dat jouw vordering eerst aan de beurt komt.

De bepaling regelt alleen de volgorde van verhaal. Zij zegt niets over de geldigheid van het instrument zelf of over eventuele afspraken tussen houders onderling.