← Terug 27 · Lopende procedures die de gefailleerde zelf was begonnen Verder 29 · Schorsing van procedures over verifieerbare vorderingen →

Artikel 28 Faillissementswet (28 FW)

Lopende procedures die tegen de schuldenaar liepen

Wettekst

  1. Indien de rechtsvordering tijdens de faillietverklaring aanhangig en tegen de schuldenaar ingesteld is, is de eiser bevoegd schorsing te verzoeken, ten einde, binnen een door de rechter te bepalen termijn, de curator in het geding te roepen.
  2. Door zijn verschijning neemt deze het proces over en is de gefailleerde van rechtswege buiten het geding.
  3. Indien de curator verschijnende dadelijk in de eis toestemt, zijn de proceskosten van de tegenpartij geen boedelschuld.
  4. Zo de curator niet verschijnt, is op het tegen de gefailleerde te verkrijgen vonnis de bepaling van het tweede lid van artikel 25 niet toepasselijk.

Toelichting

Loopt er al een procedure tegen de schuldenaar op het moment dat hij failliet wordt verklaard, dan kan de eiser die zaak niet zonder meer voortzetten tegen iemand die niet meer over zijn vermogen beschikt. Dit artikel geeft hem daarom de bevoegdheid om schorsing te vragen, zodat hij de curator binnen een door de rechter te bepalen termijn in het geding kan roepen. Het gaat dan wel om vorderingen die niet ter verificatie kunnen worden ingediend; wie betaling uit de boedel vordert, valt onder artikel 29 Fw.

De overname door de curator

Verschijnt de curator, dan neemt hij het proces daarmee over en staat de gefailleerde van rechtswege buiten het geding. De curator wordt dus de procespartij. Dat past bij de hoofdregel van artikel 25 Fw: procedures die de boedel raken, worden door en tegen de curator gevoerd.

Als de curator meteen toegeeft

Verschijnt de curator en stemt hij direct in met de eis, dan zijn de proceskosten van de tegenpartij geen boedelschuld. Het derde lid koppelt de kostenvraag dus aan de houding van de curator bij zijn verschijning. Voert hij wel verweer en verliest hij de zaak, dan geldt deze uitzondering niet.

Als de curator wegblijft

Verschijnt de curator niet, dan kan de eiser tegen de gefailleerde een vonnis halen. Op dat vonnis is de bepaling van het tweede lid van artikel 25 Fw dan niet van toepassing: het mist dus niet de rechtskracht die een veroordeling van een gefailleerde normaal tegenover de boedel mist. Dat de curator niet verschijnt, staat er dus niet aan in de weg dat de eiser een vonnis krijgt dat ook tegenover de boedel werkt.

Een voorbeeld

Een verhuurder van machines procedeert over de afgifte van zijn machines, die bij de huurder staan. Tijdens de zaak gaat de huurder failliet. Omdat het niet om betaling uit de boedel gaat, laat de verhuurder de zaak schorsen en roept hij de curator in het geding. Verschijnt de curator en erkent hij de aanspraak meteen, dan draagt de boedel niet de proceskosten van de verhuurder. Blijft de curator weg, dan kan de verhuurder het geding tegen de gefailleerde afmaken en houdt het vonnis zijn betekenis.

In de praktijk

Gaat uw wederpartij failliet tijdens een procedure, meld dat dan direct aan de rechter en aan de curator. Bedenk daarbij wel dat een vonnis alleen nog niet betekent dat u betaald krijgt: gaat het om een vordering die uit de boedel moet worden voldaan, dan meldt u die volgens artikel 26 Fw alsnog ter verificatie aan bij de curator.

Voor de curator stelt dit artikel drie mogelijkheden open wanneer hij in het geding wordt geroepen: verschijnen en verweer voeren, verschijnen en direct in de eis toestemmen, of niet verschijnen. Elk van die keuzes heeft volgens het tweede tot en met vierde lid eigen gevolgen voor de procespositie en voor de kosten.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Wanneer is een cassatiezaak in staat van wijzen?

    Hoge Raad · 2014-03-21 · ECLI:NL:HR:2014:675

    In een cassatiezaak werd om schorsing gevraagd wegens een faillissement, waarbij een beroep werd gedaan op de nog openstaande mogelijkheid om op de conclusie van de procureur-generaal te reageren. De Hoge Raad zet uiteen dat partijen op grond van artikel 44 lid 3 Rv binnen twee weken na de conclusie schriftelijk commentaar kunnen inzenden, en dat de ratio daarvan is dat zij wegens hoor en wederhoor moeten kunnen reageren op een advies dat de Hoge Raad in zijn oordeelsvorming betrekt. Die reactie moet beknopt zijn; er is geen plaats voor verder debat en nieuwe stellingen of producties zijn niet toelaatbaar, tenzij de conclusie zelf tot een uitvoeriger reactie aanleiding geeft.

  2. Geen ontslag van instantie bij artikel 28

    Hoge Raad · 2019-12-06 · ECLI:NL:HR:2019:1917

    Een franchisegever werd failliet verklaard terwijl zij in hoger beroep opkwam tegen de toewijzing van vorderingen van haar franchisenemers; de curator verscheen niet. De Hoge Raad zette het stelsel van de artikelen 25, 27 en 28 uiteen: het berust op de gedachte dat de wederpartij bescherming behoeft tegen onverhaalbare proceskosten als de curator buiten de procedure blijft. Anders dan artikel 27 kent artikel 28 geen ontslag van instantie; de wetgever heeft die bescherming daar vormgegeven door het tweede lid van artikel 25 buiten toepassing te laten, zodat een proceskostenveroordeling een boedelschuld oplevert.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 27 · Lopende procedures die de gefailleerde zelf was begonnen Verder 29 · Schorsing van procedures over verifieerbare vorderingen →